اداره سرزمينى به گستردگى دنيا، كار دشوارى است كه تنها با برخوردارى از رهبرى الهى و كارگزارانى دلسوز ومعتقد به نظام الهى و حاكميت اسلام امكانپذير است. آرى، امام عليه السلام براى اداره سرزمينها وزيرانى را مىگمارد كه پيشينه مبارزاتى داشته، در تجربه و عمل، پايدارى و قاطعيت از خود نشان دادهاند.
استاندارانى با شخصيتى قوى، اداره روش امور استانها را به عهده مىگيرند كه جز مصالح كشور اسلامى و خشنودى خداوند، به چيز ديگرى نمىانديشند. روشن است، كشورى كه مسؤولانش داراى اين ويژگىها باشند، بر دشوارىها پيروز مىشود و ويرانىهاى حكومتهاى پيشين با موفقيّت به آبادانى تبديل مىگردد و وضع به گونهاى دگرگون مىشود كه زندگان آرزوى زندگى دوباره مردگان را مىنمايند.
بايد توجّه داشت كه حضرت عليه السلام هنگامى زمام امور را به دست مىگيرد كه دنيا وارث انبوهى از نابسامانىهاست و ميليونها معلول و بيمار جسمى و روانى وجود دارد. هالهاى از ويرانىها بر دنيا سايه افكنده است و ناامنى همهجا را فرا گرفته است. شهرها در اثر جنگ و نبرد به ويرانهاى تبديل گشته است و نابودى كشتزارها در اثر آلودگى محيط زيست، كمبود ارزاق را به دنبال داشته است.
از سويى، مردم جهان، دولتها، احزاب و سازمانهاى بسيارى را ديدهاند كه مدّعى بودهاند، اگر زمام امور را به دست گيرند، مىتوانند به جهان و جهانيان خدمت كنند و آرامش و امنيّت و بهبودى وضع اقتصادى را به ارمغان آورند؛ ولى در عمل هر كدام از ديگرى بدتر رفتار كردند و جز فساد وكشتار و ويرانى چيزى به ارمغان نياورند.
كمونيسم متلاشى شد، مائوئيسم مغضوب سران خود قرار گرفت و دمكراسى غربى جز شعارى مردم فريب چيزى بيش نبود.
سرانجام روزگارى فرا مىرسد كه عدل و عدالت به دست تواناى مرد الهى در روى زمين مرده از ستم پياده مىشود. او آنچنان در اجراى اين شعار «يملاء الأرض قسطاً و عدلاً؛ زمين را پر از عدل و قسط مىكند». جدّى و مصمّم است كه آثار آن در همهجا نمايانمىشود.
حضرت، حكومت را به گونهاى سازماندهى مىكند و مردم را به گونهاى تربيت مىنمايد كه ديگر واژه ستم از ذهنها رخت بر مىبندد و به تعبير روايات، ديگر كسى به ديگرى ستم نمىكند؛ حتى حيوانات نيز دست از تعدّى و ستم بر مىدارند و گوسفند همنشين گرگ مىگردد.
امّ سلمه مىگويد: پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم فرمود: «مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف چنان عدالتى در جامعه برپا مىكند كه زندگان آرزو مىكنند، كاش مردگانشان زنده مىبودند و از آن عدالت بهرهمند مىگرديدند».(1)
امام باقر عليه السلام در تفسير آيه شريفه (واعلموا أنّ اللَّه يحيى الأرض بعد موتها(2)؛ بدانيد وآگاه باشيد كه خداوند، زمين را پس از مرگش زنده مىكند)، مىفرمايد: «خداوند زمين را با حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف زنده مىگرداند. آن حضرت در زمين به عدالت رفتار مىكند و زمين را با گسترش عدالت زنده مىنمايد؛ پس از آن كه در اثر گسترش ستم مرده بود».(3)
نيز امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «به خدا سوگند، بهطور حتم عدالت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف به درون خانهها و اتاقهاىشان نفوذ مىكند؛ همچنانكه سرما و گرما در آن وارد مىشود».(4)
از اين روايت استفاده مىشود كه با وجود خواسته گروهى و حتى مخالفت آنان، عدالت همه جهان را بدون استثنا در بر مىگيرد.
امام باقر عليه السلام در تفسير آيه شريفه (الّذين إن مكّنّاهم فى الأرضِ أقاموا الصلوةَ...؛(5) آنان كه وقتى در زمين حاكميتشان بخشيم نماز را بپا مىدارند و...) مىفرمايد: «اين آيه در شأن مهدى و يارانش فرود آمده است. خداوند به وسيله آنان، دين خود را آشكار مىكند و حاكم مىگرداند؛ به گونهاى كه اثرى از ستم و بدعت ديده نمىشود».(6)
امام رضا عليه السلام در اين باره مىفرمايد: «آنگاه كه حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف ظهور كند، ترازوى عدالت را در جامعه برقرار مىكند و از آن پس، كسى به ديگرى ستم نمىكند».(7)
نيز اميرمؤمنان عليه السلام مىفرمايد: «حضرتش در ميان كشاورزان و مردم به عدالت رفتارمىكند».(8)
جابر بن عبداللَّه انصارى مىگويد: شخصى خدمت امام باقر عليه السلام رسيد و عرض كرد: اين پانصد درهم زكات اموالم را از من تحويل بگير! امام عليه السلام فرمود: «خودت آن را داشته باش و به همسايگان و بيچارگان و نيازمندان مسلمان بده». پس فرمود: «هنگامى كه مهدى ما اهل بيت قيام كند، اموال را يكسان تقسيم مىكند و به عدالت با آنان رفتار مىنمايد. پس هر كس كه از او پيروى كند، از خدا پيروى كرده است و كسى كه نافرمانى او كند، خدا را سركشى نموده است و بدين سبب نام حضرتش را مهدى گذاردهاند كه به امور و مسائلى پنهان هدايت مىشود».(9)
عدالت در روزگار مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف چنان فراگير مىشود كه حتى اولويتهاى شرعى رعايت مىگردد و كسانى كه مىخواهند واجبات خود را انجام دهند، بر كسانىكه درصدد انجام مستحبات هستند، در بهرهگيرى از امكاناتى كه براى آن منظور است، مقدّم هستند. مثلاً در روزگار حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف كه اسلام و حكومت الهى در سراسر جهان برقرار مىشود، طبيعى است كه شعاير الهى نيز با شكوهى وصف ناشدنى برگزارمىشود.
حج ابراهيمى يكى از شعاير الهى است كه بر اثر گسترش حكومت اسلامى، ديگر مانعى براى رهسپارى به سوى حج بر جاى نمىماند و مردم براى انجام حج، مانند سيلى خروشان به سوى كعبه مىشتابند و در نتيجه گرداگرد كعبه شلوغ شده، براى همه حج گزاران كفايت نمىكند. امام عليه السلام دستور مىدهد كه اولويت را به كسانى دهند كه حج واجب بر عهده دارند و به سخن امام صادق عليه السلام اين نخستين جلوهگاه عدالت مهدى موعود است.
امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «نخستين چيزى كه از عدالت حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشريف آشكارمىشود، اين است كه اعلام مىكند، كسانى كه حج يا مناسك مستحب بهجامىآورند و حجر الاسود را استلام مىكنند و طواف مستحبى انجام مىدهند، آن را به كسانىكه حج واجب دارند واگذار كنند».(10)