مگر كسانى كه )در سايه ى ايمان واقعى،( اهل صبر وعمل صالح هستند، )نه با رفتن نعمت مأيوس و نه با آمدن آن فخرفروشى نمى كنند.( براى آنان مغفرت وپاداشى بزرگ خواهد بود.
تمام مواردى كه قرآن از عمل صالح سخن به ميان آورده، در كنار ايمان است، آمنوا و عملوا الصالحات جز در اين آيه كه مى فرمايد: صبروا و عملوا الصالحات كه البتّه مراد از صابران در اين آيه نيز همان مؤمنان واقعى است، لكن چون در برابر افراد كم ظرفيّت مطرح شد ه است، به جاى آمنوا تعبير به صبروا شده است.
صبر، تنها در برابر تلخى ها نيست، بلكه در رفاه و شادى نيز بايد صبر كرد وگرنه سبب طغيان انسان خواهد شد. چنانكه بنى اسرائيل وقتى از تحت سلطه ى فرعون خارج شده و به رفاه و آزادى رسيدند، جعلكم ملوكاً (388) طغيان كردند، به سراغ گوساله پرستى رفتند و در بر ابر نهى از منكر هارون، تا مرز پيامبر كشى پيش رفتند. وكادوا يقتلوننى (389)
1- صبر در برابر حوادثِ تلخ و شيرين زندگى، از بهترين مصاديق عمل صالح است. صبروا و عملوا الصالحات
2- مؤمن، نه يأس دارد ونه كفران وتفاخر، بلكه نشكن ومقاوم است. صبروا
3- عمل صالح، سبب پايدار شدن صبر است. صبروا و عملوا الصالحات
4- صبر و پايدارى وسيله ى آمرزش گناهان است. الذين صبروا ... لهم مغفرة
5 - اگر بدانيم كه چه پاداشى در انتظار ماست، صبر براى ما شيرين مى شود. الذين صبروا... لهم مغفرة و اجرٌ كبير
6- دفع خطر، مهم تر از جلب منفعت است. اوّل مغفرة، آنگاه اجر كبير
388-مائده، 20.
389-اعراف، 150.