سوالات احکام

دانسته شده است؛ يعني، قمار و بازي با آلات قمار، گناهي بزرگ و خروج از طاعت خداوند و روي‏آوردن به معصيت است همان، ص 245 و نيز علي‏اكبر، هاشمي رفسنجاني، تفسير راهنما، ج 4، قم دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم، 1374، ص 233 روشن است كه نه تيرهاي قمار، خصوصيتي در تحريم داشته و نه حيوان و گوشت آن بنابراين اموال به دست آمده از هر نوع، برد و باخت و حرام است؛ همان جز در مواردي مانند مسابقه تيراندازي يا اسب‏سواري كه استثنا شده است{ ، نوعي قمار بوده كه در اسلام تحريم شده است پس بازي قمار كه با برد و باخت مالي همراه است - اعم از اينكه با آلات قمار باشد يا با هر وسيله ديگري - حرام و داخل در عناوين «ميسر» و «ازلام» است همچنين از نمونه‏هاي تصرف ناروا در مال ديگران است كه براساس آيه شريفه }لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ{؛ }بقره2، آيه 188؛ نساء4، آيه 29 و نيز رك نساء4 آيه 161؛ توبه9، آيه 34{ حرام مي‏باشد نكته مهم ديگر بازتاب رواني «قمار» است قمارباز هميشه بازنده است؛ چون اگر ببرد، حريص‏تر مي‏شود كه باز هم قمار كند و به يقين او هميشه برنده نخواهد بود و در دفعه‏هاي بعدي، خواهد باخت از آنجا كه اين ثروت باد آورده است - نه نتيجه كار و كوشش - قدر آن را ندانسته و چه بسا به زودي آن را از دست بدهد از نظر اخلاقي نيز قساوت قلب مي‏خواهد كه كسي اموال و دارايي و گاهي تمام زندگي و كاشانه دوستش را بگيرد و او و خانواده‏اش را به روز سياه بنشاند و خود با دارايي آنها، به عيش و نوش بپردازد!! در بعضي از روايات وارد شده است }رك وسائل‏الشيعه، ج 12، صص 119 - 121{ قريش آن قدر به قماربازي ادامه مي‏دادند كه حتي زن و بچه خود را بر سر آن گرو گذاشته و مي‏فروختند از اين رو بازي با آلات قمار - حتي اگر بدون برد و باخت باشد - حرام شمرده شده است تا كسي به اين وادي خطرناك نزديك نشود به عبارت ديگر احتمال دارد حرمت بازي با آلات قمار، جنبه حريمي داشته و موجب شود كه جامعه اسلامي، به طور كامل با اين گونه امور، فاصله گيرد و به آن نزديك نشود از ديگر سو كسي كه مي‏بازد، مي‏كوشد براي جبران شكست روحي و مادي خود، بازي را ادامه دهد و چون عصباني شده، چه بسا تمام زندگي خود را ببازد و براي تسكين شكست و ناراحتي‏هاي خود، به انواع مواد مخدر و مشروبات الكلي كشيده شود!! شايد بدين جهت است كه در اين آيات شراب و قمار با هم آمده است در خصوص بعضي از بازي‏ها مانند شطرنج، بايد دانست كه «فقه» مرز نهايي ميان حرام و واجب را مشخص مي‏كند؛ اما بايد مواظب ساير آثار جانبي آنها بود برخي مانند «شانتال شوده»، قهرمان شطرنج فرانسوي، برآنند كه شطرنج يك ورزش خسته‏كننده است پرداختن به شطرنج، ساير منابع ذهني را از كار مي‏اندازد و ديگر فعاليت‏هاي ذهن، بيهوده و پوچ مي‏شود