حديث ، بعد از قرآن كريم ، يكى از منابع اصلى انديشه و رفتار مسلمانان است . به همين دليل ، دانشمندان در سدههاى گذشته براى به دست آوردن حديث و كتابت آن ، سختىهاى زيادى را متحمل مىشدند و در نقل آن ، دقت و حساسيت زيادى به خرج مىدادند و براى اهليت روايت حديث ، شروطى را قائل مىشدند.با وجود اهتمام زياد عالمان به نقل روايت و حفظ آثار حديثى ، كتابهاى حديثى زيادى در حوادث روزگار از بين رفته و آيندگان از آنها محروم شدهاند.بعد از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران، توجه ويژهاى به احياى آثار حديثى مبذول گرديد، هر چند كه تاكنون حديث، جايگاه واقعى خود را در جامعه علمى ما نيافته است.بر همين اساس، ضرورت اطلاع رسانى جامع درباره آثار حديثى شيعه براى تدوين تاريخ حديث و بررسى و احياى آثار حديثى احساس مىگرديد.اين نوشتار نظرى دارد بر فهرستگان نسخههاى خطى حديث و علوم حديث شيعه كه در موضوع درايه و رجال شيعه منتشر شده است(25)
بخش اول: فهرستگان
فهرستگان نسخههاى خطى حديث و علوم حديث براى پاسخگويى به اين نياز طراحى شده و هدف عمده از آن چند تحقق چند امر است:الف) شناسايى نسخههاى خطى موجود از آثار حديثى شيعه اماميه؛ب) شناسايى آثار مفقود كه نسخههاى آنها تاكنون از ديد محققان به دور مانده است؛ج) شناسايى آثارى كه تاكنون به چاپ نرسيدهاند؛د) شناسايى نسخههاى معتبر و ممتاز از آثارى كه به چاپ رسيدهاند؛ه) شناسايى حوزههاى حديثى در عصرها و شهرهاى مختلف با توجه به آثار نوشتهشده درهر منطقه و دوره و با توجه به اجازات حديثى بر جاى مانده؛و) شناسايى كاتبان نسخههاى حديثى و علوم حديثى در دورههاى مختلف؛ز) نماياندن سير تحول علوم حديث با توجه به آثار برجاى مانده.اين طرح در دو بخش مجزا: 1- كتابخانههاى داخل ايران؛ 2- كتابخانههاى خارج از ايران، اجرا مىشود. مرحله اول: در مورد كتابخانههاى داخل ايران به اجرا درآمده و در حدود سى و دو هزار برگه فيش مربوط به كتابهاى حديثى، از فهارس نسخ خطى - منتشر شده تا سال 1380ش - استخراج شده است.