غزليات
1. اى آتش سوداى تو خون كرده جگرها
2. طبع تو دمساز نيست عاشق دلسوز را
3. خوش خوش خرامان مي روي، اى شاه خوبان تا كجا
4. رفتم به راه صفت ديدم به كوى صفا
5. ز خاك كوى تو هر خار سوسنى است مرا
6. به زبان چرب جانا بنواز جان ما را
7. بر سر كرشمه از دل خبرى فرست ما را
8. گرنه عشق او قضاى آسمانستى مرا
9. اى پار دوست بوده و امسال آشنا
10. ارى في النوم ما طالت نواها
11. جام مى تا خط بغداد ده اى يار مرا
12. درد زده است جان من ميوه ى جان من كجا
13. سر به عدم درنه و ياران طلب
14. گر مدعى نه اى غم جانان به جان طلب
15. مست تمام آمده است بر در من نيم شب
16. به يكى نامه ى خودم درياب
17. ترك خواهش كن و با راحت و آرام بخسب
18. رويم ز گريه بين چو گلين كاه زير آب
19. كار عشق از وصل و هجران درگذشت
20. انصاف در جبلت عالم نيامده است
21. پاى گريز نيست كه گردون كمان كش است
22. تا جهان است از جهان اهل وفائى برنخاست
23. دل پيشكش تو جان نهاده است
24. كار گيتى را نوائى مانده نيست
25. اهل بر روى زمين جستيم نيست
26. آگه نه اى كه بر دلم از غم چه درد خاست
27. در اين عهد از وفا بوئى نمانده است
28. از كف ايام امان كس نيافت
29. زآتش انديشه جانم سوخته است
30. زخم زمانه را در مرهم پديد نيست
31. چه آفتى تو كه كمتر غم تو هجران است
32. حصن جان ساز در جهان خلوت
33. بخت بدرنگ من امروز گم است
34. طره مفشان كه غرامت بر ماست
35. در جهان هيچ سينه بي غم نيست
36. مرا دانه ى دل بر آتش فتاده است
37. من ندانستم كه عشق اين رنگ داشت
38. چه نشينم كه فتنه بر پاى است
39. آن كز مى خواجگى است سرمست
40. فرمان ملك چه ساحرى ساخت
41. اى قول دل به رفيع الدرجات
42. عيسى لب است يار و دم از من دريغ داشت
43. دست قبا در جهان نافه گشاى آمده است
44. اى باد صبح بين كه كجا مي فرستمت
45. لعل او بازار جان خواهد شكست
46. ديدى كه يار چون ز دل ما خبر نداشت
47. رخ تو رونق قمر بشكست
48. از حال خود شكسته دلان را خبر فرست
49. زان زلف مشك رنگ نسيمى به ما فرست
50. روى تو دارد ز حسن آنچه پرى آن نداشت
51. به باغ وصل تو خاري، رقيب صد ورد است
52. تيره زلفا باده ى روشن كجاست
53. دردى است درد عشق كه درمان پذير نيست
54. شمع شب ها بجز خيال تو نيست
55. سر سوداى تو را سينه ى ما محرم نيست
56. ما به غم خو كرده ايم اى دوست ما را غم فرست
57. بس لابه كه بنمودم و دل دار نپذرفت
58. شورى ز دو عشق در سر ماست
59. دل شد از دست و نه جاى سخن است
60. آن نازنين كه عيسى دلها زبان اوست
61. عيسى لبى و مرده دلم در برابرت
62. گر هيچ شبى وصل دلارام توان يافت
63. چه گويى ز لب دوست شكر وام توان خواست
64. كيست كه در كوى تو فتنه ى روى نيست
65. عشق تو قضاى آسمانى است
66. مي خور كه جهان حريف جوى است
67. دل را ز دم تو دام روزى است
68. اى دل به عشق بر تو كه عشقت چه درخور است
69. خاكى دلم كه در لب آن نازنين گريخت
70. خه كه دگر باره دل، درد تو در برگرفت
71. به دو ميگون لب و پسته دهنت
72. هر كه در عاشقى قدم نزده است
73. جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت
74. سر و زر كو كه منت يارم جست
75. يارب آن خال بر آن لب چه خوش است
76. در عشق تو عافيت حرام است
77. به جائى رسيد عشق كه بر جاى جان نشست
78. چرا ننهم؟ نهم دل بر خيالت
79. هر كه به سوداى چون تو يار بپرداخت
80. دلم در بحر سوداى تو غرق است
81. بگشا نقاب رخ كه ز ره بر در آيمت
82. علم عشق عالى افتاده است
83. فلك در نيكوئى انصاف دادت
84. بتى كز طرف شب مه را وطن ساخت
85. آن ها كه محققان راهند
86. با او دلم به مهر و محبت نشانه بود
87. طريق عشق رهبر برنتابد
88. عقل در عشق تو سرگردان بماند
89. دل كشيد آخر عنان چون مرد ميدانت نبود
90. دولت عشق تو آمد عالم جان تازه كرد
91. دل پيش خيال تو صد ديده برافشاند
92. صد يك حسن تو نوبهار ندارد
93. تب دوشين در آن بت چون اثر كرد
94. هر تار ز مژگانش تيرى دگر اندازد
95. عذر از كه توان خواست كه دلبر نپذيرد
96. عشق تو چون درآيد شور از جهان برآيد
97. عشق تو به گرد هر كه برگردد
98. آن زمان كو زلف را سر مي برد
99. سر نيست كز تو بر سر خنجر نمي شود
100. هر زمانى بر دلم بارى رسد
101. عشاق بجز يار سر انداز نخواهند
102. نگارينا به صحرا رو كه صحرا حله مي پوشد
103. عشق تو به هر دلى فرو نايد
104. فروغ جمالت نظر برنتابد
105. خوى او از خام كارى كم نكرد
106. ذره نمايد آفتاب ار به جمال تو رسد
107. حاشا كه مرا جز تو در ديده كسى باشد
108. با ياد تو زهر بر شكر خندد
109. جانا لب تو پيش كش از ما چه ستاند
110. مهر تو بر ديگران نتوان نهاد
111. پرده ى نو ساخت عشق، زخمه ى نو در فزود
112. مرا وصلت به جانى برنيايد
113. دل كه در دام تو افتاد غم جان نبرد
114. دل زخم تو را سپر ندارد
115. بوسه گه آسمان نعل سمند تو باد
116. با كفر زلفت اى جان ايمان چه كار دارد
117. آوازه ى جمالت چون از جهان برآمد
118. وصل تو به وهم در نمي آيد
119. چشم ما بر دوخت عشق و پرده ى ما بردريد
120. دوست مرا رطل عشق تا خط بغداد داد
121. دل رفت و مي ندانم حالش كه خود كجا شد
122. لعلت اندر سخن شكر خايد
123. دل از آن راحت جان نشكيبد
124. لب جانان دواى جان بخشد
125. اول از خود برى توانم شد
126. دل عاشق به جان فرو نايد
127. دل از آن دلستان به كس نرسد
128. عشق تو دست از ميان كار برآورد
129. ازين ده رنگ تر يارى نپندارم كه كس دارد
130. مى وقت صبوح راوقى بايد
131. تو را نازى است اندر سر كه عالم بر نمي تابد
132. چه روح افزا و راحت بارى اى باد
133. چشم دارم كه مرا از تو پيامى برسد
134. باغ جان را صبوحى آب دهيد
135. دل نام تو بر نگين نويسد
136. فراقت ز خون ريز من در نماند
137. آتش عشق تو ديد صبرم و سيماب شد
138. دل بسته ى زلف تو شد از من چه نويسد
139. آتش عياره اى آب عيارم ببرد
140. خاكى دلم به گرد وصالش كجا رسد
141. اندرآ اى جان كه در پاى تو جان خواهم فشاند
142. سخن با او به موئى درنگيرد
143. دلم آخر به وصالش برسد
144. سر زلفت چو در جولان بيايد
145. دل دادم و كار برنيامد
146. مرا غم تو به خمار خانه باز آورد
147. مكن كز چشم من بر خاك سيل آتشين خيزد
148. بر دل غم فراقت آسان چگونه باشد
149. شور عشق تو در جهان افتاد
150. عقل ز دست غمت دست به سر مي رود
151. روى تو را در ركاب شمس و قمر مي رود
152. دل سكه ى عشق مى نگرداند
153. تا مرا عشق يار غار افتاد
154. دلبر آن به كه كسش نشناسد
155. نقش تو خيال برنتابد
156. روى تو چون نوبهار جلوه گرى مي كند
157. زين وجودت به جان خلاص دهند
158. روزم به نيابت شب آمد
159. ماه را با نور رويش بيش مقدارى نماند
160. ز خوبان جز جفاكارى نيايد
161. خار غم تو گل طرب دارد
162. زهر با ياد تو شكر گردد
163. عشقت چو درآمد ز دلم صبر بدر شد
164. آن را كه غم گسار تو باشى چه غم خورد
165. آنچه تو كردى بتا نه شرط وفا بود
166. رخ به زلف سياه مي پوشد
167. آواز حسنت اى جان هفت آسمان بگيرد
168. آنچه عشق دوست با من مي كند
169. مرد كه با عشق دست در كمر آيد
170. عشق تو اندر دلم شاخ كنون مي زند
171. نى دست من به شاخ وصال تو بر رسيد
172. اين عشق آتشينم دود از جهان برآرد
173. دلم ز هواى تو بر نمي گردد
174. صبح چون جيب آسمان بگشاد
175. آن دم كه صبح بينش من بال برگشاد
176. زان بخششى كه بر در عالم شد
177. آباد بر آن شب كه شب وصلت ما بود
178. عافيت كس نشان دهد؟ ندهد
179. دل ز گيتى وفاجويى ندارد
180. دل جام جام، زهر غمان هر زمان كشد
181. آمد نفس صبح و سلامت نرسانيد
182. آن كو چو تو دلرباى دارد
183. چون زلف يار گيرم دستم به يارب آيد
184. با درد تو كس منت مرهم نپذيرد
185. آوازه ى جمالت اندر جهان فتاد
186. در خوشاب را لبت سخت خوش آب مي دهد
187. عشقت آتش ز جان برانگيزد
188. پيش لب تو حلقه به گوشم بنفشه وار
189. پيش صبا نثار كنم جان شكوفه وار
190. دل پرده ى عشق توست برگير
191. خون ريزى و ننديشي، عيار چنين خوش تر
192. خيز و به ايام گل باده ى گلگون بيار
193. بر سر من نامده است از تو جفاجوى تر
194. رحم كن رحم، نظر باز مگير
195. حديث توبه رها كن سبوى باده بيار
196. آن خال جو سنگش ببين، آن روى گندمگون نگر
197. سرهاى سراندازان در پاى تو اولي تر
198. فتاده ام به طلسم كشاكش تقدير
199. روز عمرم در شب افتاده است باز
200. اى دل آن زنار نگسستى هنوز
201. دهان شيشه گشا صبح شد شراب بريز
202. از اين ده رنگ تر يارى نپندارم كه دارد كس
203. بوى وفا ز گلبن عالم نيافت كس
204. مه نجويم، مه مرا روى تو بس
205. كشد مو بر تن نخجير تير از شوق پيكانش
206. هر دل كه غم تو داغ كردش
207. عقل ما سلطان جان مي خواندش
208. چو به خنده بازيابم اثر دهان تنگش
209. خسته ام نيك از بد ايام خويش
210. بس سفالين لب و خاكين رخ و سنگين جانم
211. از دو عالم دامن جان دركشم هر صبح دم
212. كو صبح كه بار شب كشيدم
213. نه راى آنكه ز عشق تو روى برتابم
214. از دهر غدر پيشه وفائى نيافتم
215. از گشت چرخ كار به سامان نيافتم
216. بر سرير نياز مي غلطم
217. با بخت در عتابم و با روزگار هم
218. در سايه ى غم شكست روزم
219. در سينه نفس چنان شكستم
220. ز خاك پاشى در دستخون فرومانديم
221. گر به عيار كسان از همه كس كمتريم
222. تا چند ستم رسيده باشم
223. نماند اهل رنگى كه من داشتم
224. از هستى خود كه ياد دارم
225. گرچه به دست كرشمه ى تو اسيرم
226. منم آن كز طرب غمين باشم
227. دردى كه مرا هست به مرهم نفروشم
228. خون دلم مخور كه غمان تو مي خورم
229. ما از عراق جان غم آلود مي بريم
230. الصبوح اى دل كه ما بزم قلندر ساختيم
231. به كوى عشق تو جان در ميان راه نهم
232. اى قوم الغياث كه كار اوفتاده ايم
233. يك نظر دوش از شكنج زلف او دزديده ام
234. دل بشد از دست دوست را به چه جويم
235. زنگ دل از آب روى شستيم
236. اين خود چه صورت است كه من پاي بست اويم
237. گفتم آه آتشين بس كن، نه من خاك توام
238. نام تو چون بر زبان مي آيدم
239. از تف دل آتشين دهانم
240. كفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم
241. نازى است تو را در سر، كمتر نكنى دانم
242. به ميدان وفا يارم چنان آمد كه من خواهم
243. گفتم به رى مراد دل آسان برآورم
244. مرا گوئى چه سر داري، سر سوداى او دارم
245. چون تلخ سخن رانى تنگ شكرت خوانم
246. گر رحم كنى جانا جان بر سرت افشانم
247. ما پيشكش تو جان فرستيم
248. ديده در كار لب و خالش كنم
249. دل به سوداى بتان دربسته ام
250. جانا ز سر مهر تو گشتن نتوانم
251. به صفت، عاشق جمال توايم
252. امروز دو هفته است كه روى تو نديدم
253. طبع تو دمساز نيست چاره چه سازم
254. اى جفت دل من از تو فردم
255. خوش خوش از عشق تو جانى مي كنم
256. من در طلب يارم ز اغيار نينديشم
257. دل را به غم تو باز بستيم
258. خيز تا رخت دل براندازيم
259. يارب از عشق چه سرمستم و بي خويشتنم
260. نزل عشقت جان شيرين آورم
261. نيم شب پى گم كنان در كوى جانان آمدم
262. در عشق ز تيغ و سر نينديشم
263. ما دل به دست مهر تو زان باز داده ايم
264. تا من پى آن زلف سرافكنده همى دارم
265. تو را در دوستى رائى نمي بينم، نمي بينم
266. دست از دو جهان كشيده خواهم
267. ز باغت بجز بوى و رنگى نبينم
268. ز باغ عافيت بوئى ندارم
269. طاقتى كو كه به سر منزل جانان برسم
270. دارم سر آنكه سر برآرم
271. از گلستان وصل نسيمى شنيده ام
272. دلا زارت برون نتوان نهادن
273. خرمى كان فلك دهد غم دان
274. برون از جهان تكيه جايى طلب كن
275. سوختم چون بوى برنايد ز من
276. اى صبح مرا حديث آن مه كن
277. غصه ى آسمان خورم دم نزنم، دريغ من
278. دلا با عشق پيمان تازه گردان
279. رخش حسن اى جان شگرفى را به ميدان درفكن
280. دلم دردمند است بارى برافكن
281. آب و سنگم داد بر باد آتش سوداى من
282. ترك سن سن گوى توسن خوى سوسن بوى من
283. از عشق دوست بين كه چه آمد به روى من
284. اى باد بوى يوسف دلها به ما رسان
285. بر سر بازار عشق آزاد نتوان آمدن
286. اى لعل تو پرده دار پروين
287. روى است بناميزد يا ماه تمام است آن
288. تا مرا سوداى تو خالى نگرداند ز من
289. تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
290. در يك سخن آن همه عتيبش بين
291. شب من دام خورشيد است گوئى زلف يار است اين
292. درد دل گويم از نهان بشنو
293. آخر چه خون كرد اين دلم كامد به ناخن خون او
294. تو چه دانى كه من از وفا چه نمودم به جاى تو
295. سينه پر آتشم چو ميغ از تو
296. شد آبروى عاشقان از خوى آتش ناك تو
297. گرچه جانى از نظر پنهان مشو
298. چه كرده ام بجاى تو كه نيستم سزاى تو
299. پشت پايى زد خرد را روى تو
300. در عشق داستانم و بر تو به نيم جو
301. بسته ى زلف اوست دل، اى دل از آن كيست او
302. اى تماشاگه جان بر طرف لاله ستان تو
303. رخت تمناى دل بر در عشاق نه
304. افدى بنفس من بدت في المهد عنى غافله
305. خيال روى توام غم گسار و روى تو نه
306. هست به دور تو عقل نام شكسته
307. در دستت اوفتادم چون مرغ پر بريده
308. اى از پى آشوب ما از رخ نقاب انداخته
309. سرمستم و تشنه، آب در ده
310. در صبوح آن راح ريحانى بخواه
311. اى برقرار خوبي، با تو قرار من چه
312. اى دل به جفات جان نهاده
313. اى زير نقاب مه نموده
314. اى چشم پر خمارت دلها فگار كرده
315. درا تا سيل بنشانم ز ديده
316. ماه نو و صبح بين پياله و باده
317. از زلف هر كجا گرهى برگشاده اى
318. روى دركش ز دهر دشمن روى
319. زين تنگناى وحشت اگر باز رستمى
320. غم بنياد آب و گل چه خورى
321. روز دانش به ازين بايستى
322. اى دل اى دل هلاك تن كردى
323. خاك بغداد در آب بصرم بايستى
324. شوريده كرد ما را عشق پرى جمالى
325. اى راحت جان ها به تو، آرام جان كيستى
326. اى سرو غنچه لب ز گلستان كيستى
327. اى ترك دلستان ز شبستان كيستى
328. كردى نخست با ما عهدى چنان كه دانى
329. يكى بخرام در بستان كه تا سرو روان بينى
330. زره ى زلف بر قبا شكنى
331. اين چه شور است آخر اى جان كز جهان انگيختى
332. جان بخشمت آن ساعت كز لب شكرم بخشى
333. تا بيش دل خراب دارى
334. تب ها كشم از هجر تو شب هاى جدائى
335. گلى از باغ وفا آمده اى
336. باز از كرشمه زخمه ى نو در فزوده اى
337. تا حلقه هاى بهم برشكسته اى
338. چه كرده ام كه مرا پايمال غم كردى
339. آن لعل شكر خنده گر از هم بگشايى
340. تاطرف كلاه برشكستى
341. يا وصل تو را نشانه بايستى
342. بر ديده ره خيال بستى
343. عالم افروز بهارا كه تويى
344. گر زير زلف بند او باد صبا جا يافتى
345. چه كردم كاستين بر من فشاندى
346. جان از تنم برآيد چون از درم درآئى
347. هر زمان بر جان من بارى نهى
348. ديدى كه هيچگونه مراعات من نكردى
349. ز بدخوئى دمى خو وانكردى
350. كاشكى جز تو كسى داشتمى
351. درآ كز يك نظر جان تازه كردى
352. دوست دارى كه دوستدار كشى
353. تا لوح جفا درست كردى
354. ز دلت چه داد خواهم كه نه داور منى
355. خاك توام مرا چه خورى خون به دوستى
356. دل نداند تو را چنان كه توئى
357. بانگ آمد از قنينه كباد بر خرابى
358. دلم كه مرغ تو آمد به دام باز گرفتى
359. به خرد راه عشق مي پوئى
360. خود لطف بود چندان اى جان كه تو دارى
361. صيد توام فكندى و در خون گذاشتى
362. به رخت چه چشم دارم كه نظر دريغ دارى
363. زين نيم جان كه دارم جانان چه خواست گوئى
364. مرا روزى نپرسى كخر اى غم خوار من چونى
365. هرگز بود به شوخى چشم تو عبهرى
366. گر قصد جان نداري، خونم چرا خورى
367. خطى بر سوسن از عنبر كشيدى
368. هديه ى پاى تو زر بايستى
369. ناز جنگ آميز جانان برنتابد هر دلى
370. دشوار عشق بر دلم آسان نمي كنى
371. گرنه تو اى زود سير تشنه ى خون منى
372. چه كرد اين بنده جز آزاد مردى
373. مرا تا جان بود جانان تو باشى
374. گر بر در وصالت اميد بار بودى
375. با هيچ دوست دست به پيمان نمي دهى
376. دلم غارتيدى ز بس ترك تازى
377. خاك شدم در تو را آب رخم چرا برى
378. هر روز به هر دستى رنگى دگر آميزى
379. از بوالعجبى هردم رنگ دگر آميزى
380. اى ديده ره ز ظلمت غم چون برون برى
381. عتاب رنگ به من نامه اى فرستادى
382. ز من گسستى و با ديگران بپيوستى
383. يك زبان دارى و صد عشوه گرى
384. تو را افتد كه با ما سر برآرى
385. در عشق، فتوح چيست؟ دانى
386. گويم همه دل منى و جانى
387. خاكم كه مرا منى نيابى
388. ماهى كه مه از قفاى او بينى
389. داور جاني، پس اين فرياد جان چون نشنوى
390. اى رخ نورپاش تو پيشه گرفته دلبرى
391. دلم خاك تو شد گو باش من خون مي خورم بارى
392. اذا ما الطير غنت في الصباح
393. تعاطى الكاس من شان الصبوح
394. ما انصف ندمانى لو انكر ادمانى
395. يارب ليل مظلم قد قلت يارب ارحم
396. قم بكرة و خذها با كورة الحيات
397. از روى تو فروزد شمع سراى عيسى
398. چو عمر رفته تو كس را به هيچ كار نيايى
399. ديوانه شوم چون تو پري وار نمايى
400. لاله رخا سمن برا سرو روان كيستى
لطفا منتظر باشید ...
