پيامدهاي اين واقعه بسيار بوده است كه در ذيل به چند پيامد مهم آن پرداخته ميشود.1ـ نزديكي و همبستگي مراجع، علما و فضلاي حوزه علميه قم و ايجاد جبههاي نسبتا متحد در قبال اعمال ضد ديني و مذهبي رژيم پهلوي ، اعتراض علما و مراجع قم و تعطيلي نمازهاي جماعت در واقعه 19دي قم و پس از آن جلوههاي بارز همبستگي گروهي روحانيان بود.2ـ تثبيت رهبري امامخميني پس از رحلت مشكوك آيت الله مصطفي خميني كه سبب شد تا نام روحالله خميني با عنوان امام كه دلالت به رهبري و پيشوايي نهضت دارد بر سر زبانها جاري شود و امامخميني نيز ضمن پافشاري بر نابودي رژيم سلطنتي، نيروهاي مذهبي و غيرمذهبي را به سوي خود جلب كرد.3ـ واقعه 19دي حلقه آغازين استراتژي چهلمها بود، كه رخداد اين پديده، يكي از پس از ديگري، جريان انقلاب اسلامي را سرعت بخشيد. و در واقع آيينهاي چهلم براي نيروهاي مذهبي و غيرمذهبي، يعني براي مخالفان رژيم شاه فرصتي محسوب ميشد كه مخالفت خود را با اين رژيم اعلام دارند و اين راه شايد بهترين راه سنتي و خارج از كنترل دولت و اركان ذينفوذ، جهت اظهار مخالفت با رژيم بود.به طور خلاصه ميتوان گفت كه 19دي قم، انفجار فشارهاي متراكم تودههاي مردمي بود كه زمينههاي آن از آغاز ديكتاتوري شاه پس از كودتاي 28 مرداد 1332 پديد آمده بود. اين فشارهاي انباشته شده آماده انفجار بود كه مقاله موهن روزنامه اطلاعات جرقه اين انفجار را زد.