لطفا منتظر باشید ...
احرام
در علم روانشناسى هرگاه بخواهند شخصى، از افكار خارجى بريده شود و به خويشتن توجه كند، همينطور در زندان ها وقتى بخواهند مجرم به جرم خود فكر كند تا ابراز ندامت و يا اعتراف نمايد، بجاى بحث هاى طولانى فلسفى و كلامى و وادار كردن شخص به مطالعه كتب فلسفه يا دعوا و جرّ و بحث، سعى مى شود كه همه ارتباطات خارجى شخص قطع گردد. در حال احرام نيز وضع اينگونه است، دهها كار را نبايد انجام داد. كارهاى روزمره كه همگى ارتباط شخصيتى با دنياى خارج برقرار مى كنند; مثل عطر زدن، شانه كردن، نگاه در آينه، كندن گياه و يا حتى كندن يك مو از بدن، و ... و بدين ترتيب است كه راهى براى گذر به درون باز مى شود.
بهر حال حركت در سياهى شب به سوى مكه آغاز مى شود. آن هم لبيك گويان ـ انفرادى و دسته جمعى ـ هنوز هوا روشن نشده كه به مكه مى رسيم. شهرى با ساختمانهاى بلند و پر از تجارتخانه و مؤسسه تجارى. روحانى كاروان همه را صف مى كند كه برويم طواف.
به سوى مسجدالحرام روانه مى شويم. بناى عظيمى كه از سنگ و بتون در اطراف كعبه بنا شده است و در اطراف آن بازارهاى مختلف و مغازه هاى اغذيه فروشى و بوقِ گوش خراش ماشينها و تونل. از فراز مردمى كه سعى بين صفا و مروه مى كنند، رد مى شويم و در يك لحظه به كعبه مى نگريم. اين همان است كه ميليون ها مسلمان در سراسر جهان روزانه از هزاران كيلومتر فاصله، رو به سوى آن مى ايستند و نيايش مى كنند؟ اين كه چيزى جز تكه هاى سنگ سياه نيست!
در اطراف كعبه انبوهى از خلق سفيد پوش را مى بينى كه همچون پروانه ها در چرخش اند. در گوشه اى حجرالاسود و در اين سوتر غرفه اى كوچك; مقام ابراهيم. اما انگار كعبه از يك سو درازتر است. آنجا حِجر اسماعيل است. مكان زندگى اسماعيل و مادرش و اينك مدفن آنها. درنگ جايز نيست، بايد دست از زير پارچه بيرون آوريد و با خدا بيعت كنيد و به سيل جمعيت بپيونديد.
