شرح صد و ده كلمه از كلمات اميرالمؤمنين عليه السلام
مقدمه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم حمد وافر، و ستايش متكاثر، مر واحد احدى را سزاست، و حامد و صمدى رواست، كه به آدمى از روح خود دميد، و خرد و دانش باو بخشيد، و درود بسيار، و تحيّت بىشمار بر روان اشرف امم، و ارفع عرب و عجم، و سيّد ولد آدم حضرت رسول مصطفى، و بر آل اطهار و أئمه مجتبى، كه هاديان سبيل هدايت، و رائدان اصحاب ولايتند، و نفرين ابدى، و لعنت متمادى بر دشمنان آنها تا روز حشر اجساد، و قيام يوم التناد.و بعد چنين گويد: اين افقر عباد، و دور مانده از راه صواب و سداد حجّت هاشمى خراسانى كمترين سبط نبىّ مصطفى، و نبيره علىّ مرتضى، و ذريّه فاطمه زهرا از مردم سده چهارده هجرى قمرى از كشور ايران، در روضه رضوان، مدرّس علوم عرب، و مؤدّب به آداب أئمه رب، گاهى