راستگو محترم و مجلّل است، و دروغ گواهانت شده، و خوار و ذليل.
اعراب
الصادق: اسم فاعل: صدق، و صدوق و صدّيق بتشديد براى مبالغه است و اين كلمه قصار مشتمل بر صنعت طباق است باعتبارى و صنعت مقابله باعتبارى و هويدا است كه سه لفظ در فقره اولى با سه لفظ در فقره دوم تقابل دارد اگر چه الفاظ در هر فقره با هم تقابل ندارند و باقى الفاظ هويدا است و نياز به شرح ندارد.
معنى
مراد آن است كه راستگو معظم و مكرم است و دروغگو خوار و ذليل است پس اگر شوكت و عظمت خواهى و اكرام و احترام را طالبى راستگو باش كه تا در دنيا سرفراز باشى، و در آخرت رستگار كه گفت: يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ و گفت: كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ و از دروغ بپرهيز و زبان به دروغ ميالاى تا خجل و شرمسار و ذليل و حقير
لطفا منتظر باشید ...
