شكيبائى كردن تو نتيجه مىدهد و ميراث مىگذارد ظفر يافتن را.
اعراب
الصبر: بر وزن فلس بمعناى شكيبائى در شدائد و در اصل بكسر باء بوده بمعناى دوائى كه تلخ است گويند صبر زرد مثلا و صبر را صبر گفتهاند بواسطه تلخى او امير گويد: (عذبها اجاج و حلوها صبر).يورث: بارث مىگذارد ظفر: بر وزن فرس بمعناى پيروزى.
معنى
مراد آن است كه صبر كردن در شدائد و شكيبائى در بلايا باعث ظفر به مرادات و نيل بمقاصد است و در باب صبر بسيار گفته شده در قرآن گفته: قُلْ يا عِبادِ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا و در اوست نيز: فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ و نيز گفته: وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا امير عليه السّلام گفته: (الصبر من الايمان بمنزلة الرأس من الجسد) و نيز گفته: