شهادت امام على نقى ع - وقایع نامه نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

وقایع نامه - نسخه متنی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

شهادت امام على نقى ع

در روز سه‏شنبه سوم رجب سال 254 هجرى دهمين امام شيعيان؛ حضرت امام على نقى ع به شهادت رسيد

شش سال و پنج ماه بيشتر از عمر امام على نقى نگذشته بود كه پدر خود حضرت امام جوادع را از دست داد و در همان سن به امامت رسيد و سيزده سال در مدينه بود و بعد از آن متوكل عباسى آن حضرت را به سامرا طلبيد و بيست سال در آن‏جا بود و در ايام خلافت معتز عباسى در سن 41 سالگى، با زهر به شهادت رسيد

آن حضرت داراى چهار فرزند پسر به نام‏هاى حسن، حسين، محمد، جعفر و يك دختر به نام عليّه بود

حضرت امام على‏النقىع را در خانه خود در سامرا دفن كردند

جلاء العيون، ص 977 زندگى‏نامه امامانع، ص 622 و 607

ولادت حضرت مهدى عج

در سحرگاه نيمه شعبان سال 255 هجرى آخرين خليفه خدا بر روى زمين، حضرت مهدى ع چشم به جهان گشود و عالم را به نور خود روشن و منوّر ساخت پدرش امام حسن عسكرىع و مادرش نرجس خاتون بود

نرجس در شب نيمه شعبان در خود اثرى از حمل نمى‏بيند، لكن در سحرگاهان به قدرت پروردگار، امام مهدى از او متولد مى‏شود و از همان بدو تولد از چشم‏ها غايب مى‏گردد وقتى متولد شد، شهادتين را به زبان جارى كرد و بر پدر و اجداد طاهرينش درود فرستاد سپس اين آيه را تلاوت كرد »وَ نُرِيدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِى الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُم اَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِين،َ وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْأَرْضِ وَ نُرِىَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ« قصص، 5 و 6

امام زمان در سال 260 هجرى به امامت رسيد و هفتاد سال غيبت صغرى داشت و از سال 329 هجرى غيبت كبراى آن حضرت شروع شد و هنوز نيز در پس پرده غيبت است

نام و كنيه آن حضرت همانند پيامبرص است و در زمان غيبت، ذكر نام آن حضرت جايز نيست القاب آن حضرت مهدى، خاتم، منتظَر، صاحب و حجّت است

جلاء العيون، ص 1001 زندگى‏نامه امامانع، ص 633

شهادت امام حسن عسكرى ع

امام حسن عسكرىع؛ يازدهمين امام شيعيان، در روز جمعه هشتم ربيع‏الاول سال 260 هجرى، در سامرا به شهادت رسيد و در همان جا به خاك سپرده شد

علت شهادت آن حضرت زهرى بود كه معتمد عباسى به وى نوشانيد

آن حضرت 28 سال عمر كرد و شش سال از عمر مباركش امامت امت اسلام را به عهده داشت و يك فرزند بيشتر نداشت و آن فرزند كسى جز حجة بن الحسن‏العسكرى؛ امام زمانعج نمى‏باشد كه هنوز زنده و در پس پرده غيب به سر مى‏برد تا به دستور خداوند ظهور كند، انشاء الله

جلاء العيون علامه مجلسى، ص 998 زندگى‏نامه امامانع، ص 622

غيبت صغرى‏

پس از شهادت امام حسن عسكرىع مأموران عباسى به خانه امام هجوم بردند امام زمانع براى محفوظ ماندن سلسله امامت، از نظرها پنهان شد و از آن پس در حدود هفتاد سال از طريق نواب خاص خود با مردم در ارتباط بود اين غيبت كه غيبت صغرى نام گرفت در هشتم ربيع‏الاول سال 260 هجرى شروع شد و با وفات »على بن محمد سمرى«؛ چهارمين و آخرين نائب آن حضرت در سال 329 هجرى پايان يافت

غيبت كبرى‏

در نيمه شعبان سال 329 هجرى آخرين نائب حضرت مهدىعج؛ يعنى »على بن محمد سمرى« وفات يافت و از آن روز غيبت كبرى و طولانى آن

/ 46