ترجمه و تفسیر نهج البلاغه جلد 5

التَّوْراتِ وَ الْإِنْجيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَ الأَغْلالَ الَّتى كانَتْ عَلَيْهِمْ . . .

1 . ( مردم با ايمان از پيامبرى درس ناخوانده كه در نزد آنان در تورات و انجيل نوشته شده است ، پيروى ميكنند . اين پيامبر آنانرا امر به نيكى و نهى از پليدى نموده پاكيزه ها را براى آنان حلال و پليديها را براى آنان حرام نموده و بارهاى سنگين و زنجيرهائى را كه بر آنان پيچيده بود ، برميدارد . ) در صورتيكه جنگها و پيكارهاى معمولى براى سنگين تر كردن بار و محكم نمودن زنجيرها يا عوض كردن آنها به بارها و زنجيرهاى ديگر ميباشد .

پيكار در راه بدست آوردن آزادى مثبت و قرار دادن انسانها در مسير كمال ،
جهاد فى سبيل اللّه ناميده مى شود . اين نكته را كه پيامبران براى تحصيل آزادى مردم حركت ميكنند ، جلال الدين مولوى از كلمه مولا استفاده ميكند :

2 امام حسين ( ع ) در راه كوفه در منزلگاه ذى حسم در ميان ياران خود ،
برخاست و پس از ستايش و سپاس خداوندى و توضيحى درباره موقعيتى كه قرار گرفته بودند ، فرمود : « مگر نمى بينيد عمل به حق نميشود و از باطل اجتناب نميگردد ،
در چنين وضعى است كه انسان با ايمان در حاليكه خود را بر حق مى بيند ، ميل به ديدار خداوندى دارد . من بطور قطع مرگ را جز سعادت و زندگى با ستمكاران را جز ملالت و تيره روزى نمى بينم .

3 در آنهنگام كه حر بن يزيد رياحى سمت حركت امام حسين را تعيين نموده ، خود نيز با فاصله كمى با او حركت ميكرد ، به امام حسين گفت :

« درباره جان خود بينديش ، من گواهى ميدهم كه اگر جنگ كنى قطعا كشته خواهى

1 . الاعراف آيه 157