ترجمه و تفسیر نهج البلاغه جلد 5

[ 47 ]
كه ميفرمود :

لن تقدّس امّة لم يؤخذ حقّ ضعيفها من قويّها غير متعتع ( پاكيزه و مبارك نخواهد بود امتى كه حق ناتوان آن از نيرومندش بدون نقص گرفته نشود ) همين قرآن كه تقسيم معيشت را فرموده است در آيه اى ديگر ميفرمايد وَ الَّذينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها في سَبيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ اَليمٍ 1 ( كسانيكه طلا و نقره را متراكم و راكد ميسازند و آن را در راه خدا انقاق نميكنند ، آنان را به عذابى دردناك تهديد كن ) و همين قرآن است كه ميگويد :

« ما اَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ اَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَ لِلْرَّسُولِ وَ لِذِى الْقُرْبى وَ الْيَتامَى وَ الْمَساكينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ كَيْلا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ اْلاَغْنِياءِ مِنْكُمْ . . .

2 . ( آنچه را كه خداوند از اهل آبادى ها به پيامبرش برگردانده است ، بايد در راه خدا و رسولش و عترت و ايتام و بينوايان و در راه ماندگان صرف شود ،
تا مال مزبور در ميان اغنياى شما بجريان نيفتد . )