پر كاهم پيش تو اى تند باد
پيش چوگانهاى حكم كن فكان
گر هلالم گر بلالم ميدوم
مقتدى بر آفتابت ميشوم
خود ندانم در كجا خواهم فتاد
ميدويم اندر مكان و لا مكان
مقتدى بر آفتابت ميشوم
مقتدى بر آفتابت ميشوم
فجر تا سينه آفاق شكافت
چشم بيدار على خفته نيافت
چشم بيدار على خفته نيافت
چشم بيدار على خفته نيافت
نتيجه دوم معلول هاى مناسب كار است ، مانند محصولى كه از فعاليت كشاورزى بدست ميآيد ، دانشى كه از تحمل زحمات فراگيرى علم حاصل ميگردد . نتايجى كه مورد انتظار فعاليت هاى قانونى بشرى است اين نوع دوم است . يعنى همه افراد بشرى آنچه را كه از كار و كوشش خود انتظار دارند ،
اين قسم نتايجند كه از كار توليد ميشوند و احتياجات مادى يا معنوى آنانرا مرتفع ميسازند . اين انتظار كاملا منطقى و قانونى است ، ولى ما ميدانيم كه چه فراوان است كار و كوششهائى كه به نتيجه مورد انتظار نميرسند . در اينصورت شعار احدى الحسنيين از شما مى پرسد : اين كار و كوشش را با كدامين هدف گيرى انجام داده ايد ؟ اگر پاسخ شما اين باشد كه من براى وصول به [ 59 ]
هدف مفيد براى خود و انسانها و براى رشد و تقويت شخصيت انسانى ام ، يا نگهدارى آن از كثافت و پليديها انجام داده ام . احدى الحسنيين ميگويد :
شما در راه تكامليد ، راهتان را پيش بگيريد و برويد ، زيرا كارى كه با آن خصوصيت هدف گيرى انجام داده ايد ، دليل ورود شما در « حيات معقول » است . نظير اين مطلب را جلال الدين مولوى درباره دعا و نيايش گفته است كه دعا و نيايش نيز دو اجابت دارد :
اجابت يكم خود برقرارى رابطه ما بين انسان و خدا .
اجابت دوم بدست آوردن چيزيست كه دعا كننده از خدا ميخواهد .
اجابت يكم قطعى است و هيچ فردى از انسانها در هر شرايطى كه باشد ، از اين اجابت محروم نيست :
آن يكى اللّه ميگفتى شبى
گفت شيطانش خمش اى سخت رو
اينهمه اللّه گفتى اى عتو
مى نيايد يك جواب از پيش تخت
او شكسته دل شد و بنهاد سر
گفت هين از ذكر چون وامانده اى
گفت لبيكم نميآيد جواب
گفت خضرش كه خدا اين گفت بمن
بلكه آن اللّه تو لبيك ما است
نى ترا در كار من آورده ام
حيله ها و چاره جوئيهاى تو
درد عشق تو كمند لطف ما است
زير هر يا رب تو لبيك ها است
تا كه شيرين گردد از ذكرش لبى
چند گوئى آخر اى بسيار گو
خود يكى اللّه را لبيك كو ؟
چند اللّه ميزنى با روى سخت
ديد در خواب او خضر را در خضر
چه پشيمانى از آن كش خوانده اى ؟
زان همى ترسم كه باشم رد باب
كه برو با او بگو اى ممتحن
وان نياز و درد و سوزت پيك ما است
نه كه من مشغول ذكرت كرده ام
پيك ما بوده گشاده پاى تو
زير هر يا رب تو لبيك ها است
زير هر يا رب تو لبيك ها است
1 . الكهف آيه 104 و 105