گروهى اندك از مسلمانان صدر اسلام بر سپاهيان و احزاب و قبايل فراوان و از نظر ساز و برگ جنگى آماده تر از مسلمانان پيروز گشتند . زيرا افراد آن گروه همه يكدل و يكجان و داراى يك هدف و پيرو شعار احدى الحسنيين بودند .
وَ قالَ الَّذينَ يَظُنُّونَ اَنَّهُمْ مُلاقُو اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِإِذْنِ الْلَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرينَ 1 ( و آنانكه اطمينان داشتند كه بديدار خداوندى نائل خواهند گشت : چه بسا گروهى اندك كه به گروه زياد ، با اذن خداوندى پيروز گشتند و خداوند با بردباران است . ) در آنهنگام كه وحدت هدف همراه با اطمينان به رهبر راستين و اطاعت از وى با وجدان آزاد ، در گروهى حكمفرما شود ، نه شكست ميخورد و نه احساس شكست مينمايد ، زيرا افراد چنين گروهى بجهت وحدت هدف و اطمينان به رهبرى راستين با وجدانى آزاد ، از شخصيتى برخوردارند كه شكست و سقوط راهيابى به آن ندارد . هنگاميكه مختصات مزبور واقعا در درون افراد گروهى متشكل بوجود آمد ، سدى شكست ناپذير و منطقه اى محكمتر از هر عنصر پايدار دور شخصيت افراد كشيده ميشود و منطقه شخصيت را ممنوع الورود در برابر هر عاملى ميسازد ، زيرا بارزترين پديده شكست از ديدگاه طبيعى مرگ است ،
در صورتيكه مرگ هرگز نميتواند به منطقه ممنوعه شخصيت وارد شود ، لذا همواره اين سپاه متحد پيروزند .
1 . البقرة آيه 249 . [ 128 ]
آنانكه ره عشق گزيدند همه
در معركه دو كون فتح از عشق است
هر چند سپاه او شهيدند همه
در كوى حقيقت آرميدند همه
هر چند سپاه او شهيدند همه
هر چند سپاه او شهيدند همه
توضيح بسر بن ارطاة مأمور دژخيم معاويه نژاد پرست مقام جو ، كسى است كه معاويه او را با يك سپاه انبوه به طرف يمن فرستاده و دستور داده بود كه هر كسى را از پيروان على ( ع ) را ببيند ، نابودش كند . بسر با اين فرمان مردم بسيارى را كشت ، در ميان اين كشته شدگان دو فرزند عبيد اللّه بن عباس بن عبد المطلب نيز كه به بلوغ نرسيده بودند ، كشته شدند » 1 درست دقت كنيد ،
فرمان معاويه به بسر بن ارطاة چنين است « هر كسى را از پيروان على ديدى بكش » اين معاويه به اينكه بگويد : « من انسانم » قناعت نكرده بود ، ادعاى اسلام نيز كرده است و به اين ادعا هم قناعت ننموده گفته است : من خليفه پيامبر اسلامم
1 . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج 1 ص 340. [ 129 ]