مزاياى مردم قم
به مقتضاى روايات سابقه مردم قم داراى مزايا و افتخارات فراوانند:1- آنان جزء اهلبيت هستند.
2- آنان مردمى نجيب و بزرگوارند، نجباى مردم به شمار مىروند.
3- كسى كه تصميم بد درباره آنان بگيرد خداوند او را درهممىشكند.
و اين سه مطلب از روايت اوّل استفاده مىشود.
4- خداوند با مردم قم بر ساير مردم احتجاج خواهد كرد.
5- خداوند آنان را مستضعف نخواهد گذاشت.
6- خداوند متعال آنان را موفّق و مؤيّد مىدارد.
7- بلا از مردم قم دفع خواهد گرديد.
8- اهل قم حجت بر خلايق در زمان غيبتند.
9- هركس اراده بدى نسبت به آنان كرد، خداوند او را ذليل و خوار و از رحمت خود دور ساخت.
و اين مطلب در روايت نهم مورد تصريح واقع شده است.
10- براى مردم قم درى مخصوص از درهاى بهشت است.
11- امام عليهالسّلام سه بار درباره آنان "طوبى لهم؛يعنى خوشا به حالشان" فرموده است. و اين دو مطلب در روايت دهم آمده است، چنانكه مطلب اوّل در روايت چهاردهم نيز آمده است.
12- مردى از اهل قم دعوت به حق مىكند.
13- اهل قم با قائم آل محمّد صلواتاللَّهعليه اجتماع كرده و او را يارى مىنمايند.
و اين سخن در روايت سيزدهم آمده است.
14- طلب رحمت و رضا و خشنودى خداوند براى مردم قم از ناحيه حضرت موسى بن جعفر عليهالسّلام شده است.
15- آنان بهترين شيعيانند.
16- خداوند ولايت اهلبيت را با ذات آنان عجين كرده است.
و اين سه نكته در روايت چهاردهم ذكر شده است.
17- اهل قم برادرخواندگان اهلبيتاند.
و اين مطلب در روايت پانزدهم آمده است.
18- اگر قمىها نبودند دين ضايع مىشد.
اين نكته افتخارآميز در روايت شانزدهم آمده است.
19- مورد سلام و درود امام عليهالسّلام هستند.
20- مشمول دعاى امام عليهالسّلام هستند كه خداوند بلادشان را با نزول باران سيراب گرداند.
21- مشمول دعاى امامند كه خدا بركاتش را بر آنان نازل گرداند.
22- و دعاى امام عليهالسّلام كه خدا سيئاتشان را به حسنات مبدّل گرداند.
23- آنان اهل ركوع و سجود و قيام و قعودند.
24- آنان فقهايند.
25- و نيز علماى فهيم و دانا مىباشند.
26- اهل درايت، فهم و دانايى و روايتند.
27- اهل عبادت نيكو و شايسته مىباشند.
اين نه مطلب پرافتخار در روايت هيجدهم ذكر شده است.
28- امام عليهالسّلام مردم قم را از خاندان خود و خاندان خود را از آنان برشمرده است.
29- آنان انصار قائم آل محمّد عليه و عليهمالسّلام هستند.
30- آنان دعوتكننده يا رعايتكننده حقوق اهلبيتند.
31- مورد دعاى امام صادقند كه خداوند آنان را از هر فتنهاى نگداشته و از هرگونه هلاكتى نجات بخشد.
و اين مطالب چهارگانه در روايت نوزدهم آمده است. چنانكه سه مطلب اخير در روايت 22 نيز آمده است.
32- تصديق و امضاى تشيع اهل قم با ذكر كلمه "حقّاً" و براى تأكيد صورت گرفته است.
33- آنان از دير زمان زائران حضرت رضا عليهالسّلام بودهاند.
و اين دو نكته در روايت 20 ذكر شده است.
34- اهل قم و نيز اهل آبه - از قراى ساوه - به بركت زيارت حضرت رضا عليهالسّلام مورد غفران الهىاند.
35- هركس تصميم سويى درباره آنان گرفت، تعجيل در كيفر او خواهد شد. و اين مطلب در روايت بيست و يكم و بيست و دوم ذكر گرديده است.
راستى اين همه شرف و افتخار و نقطههاى روشن براى چه مردمى جز اهل قم وارد شده است؟!
مردمى كه خداوند با آنان بر ديگران احتجاج مىكند، مردمى كه خداوند آنان را مستضعف و عقبافتاده رها نخواهد كرد، مردمى كه مورد توفيق و تأييد الهى بوده و بلا از آنان دفع مىشود و در زمان غيبت، حجت بر مردمان ديگرند.
مردمى كه هركس سوءنيت درباره آنان داشته باشد، خداوند او را خوار و زبون مىدارد و از رحمت خود دور مىسازد.
مردمى كه يك در بهشت ويژه آنان بوده و امام عليهالسّلام در مقام تقدير و تكريم آنان سه بار جمله "خوشابهحالشان" را ذكر كردهاند.
مردمى كه يك شخصيّت ممتاز از ميان آنان برمىخيزد و ملت را به سوى خدا دعوت مىكند.
مردمى كه با حضرت ولىعصر عجّلاللَّهتعالىفرجه همراه بوده و او را يارى مىكنند. مردمى كه شيعيان برتر بوده و ولايت آل محمّد عليهمالسّلام در سرشت ذات آنان عجين شده است.
مردمى كه امام آنان را برادران خود خوانده و اگر آنهانبودند دين الهى ضايع مىگرديد.
مردمى كه مورد سلام امام عليهالسّلام قرار گرفته و با جمله افتخارآفرين: سَلامُ اللَّهِ عَلى اَهْلِ قُمْ، سلام الهى نثار آنان شده است.
مردمى كه امام معصوم از خدا خواسته كه بلادشان را سيراب كرده، بركاتش را بر آنان نازل گردانيده و گناهانشان را به خوبى و ثواب مبدل فرمايد.
مردمى كه اهل ركوع، سجود، قيام و قعود بوده، فقها و علماى فهيم و دانا قلمداد شدهاند و اهل درايت، روايت و عبادت نيكو مىباشند.
مردمى كه امام عليهالسّلام آنان را از خود و خود را از آنان قلمداد كرده و انصار مهدى موعود و دعوتكنندگان يا مراعاتكنندگان حقوق خاندان پيامبرند.
مردمى كه مشمول دعاى خير امام عليهالسّلام مىباشند كه از هر فتنهاى مصون و از انواع هلاكتها محفوظ بمانند.
مردمى كه امام عليهالسّلام مؤكّدانه آنان را شيعه خوانده و تشيّعشان مورد گواهى حجّت خدا واقع شده و بالاخره مردمى كه همواره اهل زيارت حضرت رضا عليهالسّلام بوده و به بركت زيارت آن بزرگوار، مورد مغفرت الهىاند.
بدون ترديد هيچ سرزمين و جايگاهى نيست كه اينقدر فضيلت و منقبت داشته باشد.
و اكنون كه اهل قم اينقدر مناقب دارند بجاست كه موضع سراسر توقير و تكريم خود را حفظ نموده، شايستگى خود را براى اين همه افتخارات با خوبى، ايثار، تقوا و كرامت نفس به اثبات برسانند.
در اينجا ناگزير اين نكته را تذكر مىدهيم كه بعيد است اين همه تعظيم و احترام براى هركسى باشد كه در اين شهر اقامت كرده و در آن فروآمده يا از آنجا نشأت گرفته باشد، بلكه در كلمه اهلبيت، اهليّت افتاده و اگر لغت در اين موضوع همراهى نكند لسان دين آن را تأييد و امضا كرده است.
چنانكه خداوند در داستانحضرتنوح عليهالسّلام و فرزندش مىفرمايد:نوح گفت:اِنَّ ابْنى مِنْاَهْلى وَ اِنَّ وَعْدَكَالْحَقُّ؛ (24)
خداوندا پسر من از اهل من است و وعده تو - راجع به نجات اهل من - حق است. خطاب شد: اِنَّهُ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ اِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٌ؛ (25) نه، اين پسر از اهل تو نيست، او عملى ناصالح است (فردى منحرف و گناهكار است).
راستى اين آيه وحشتزاست! نكند ما در قم باشيم ولى اهل قم نباشيم و بالاخره بايد مرد و زن و دختر و پسر و اهل قم ممتاز باشند؛ به طورى كه الگوى پاكى و پرهيزگارى و اخلاق حسنه و سادهزيستى و حيا و عفت و راستى و درستى، براى مردمان بلاد ديگر به شمار آيند و نيايد روزى كه آنان دنبالهرو شهرهاى ديگر و يا دنبالهرو غربيهاى منحرف و دور از حيا باشند كه: اَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبينُ.
و چنين به يادم مىآيد كه مرحوم آقاى حاج شيخ مرتضى انصارى واعظ شهير قمى رضواناللَّهعليه در يكى از منابر خود خطاب به مأمورين دولتى زمان طاغوت يا خطاب به خصوص رئيس شهربانى مىكرد و مىگفت: شما هر روز اول صبح يك دور تسبيح بگو: اينجا قم است. اينجا قم است.
راستى اين خود نكته جالبى است و بجاست كه مردم قم و پسران و دختران قمى فراموش نكنند كه اهل قم مىباشند و هر كارى و هرگونه لباسى شايسته شأن آنان نيست و نيز بجاست كه هركس كه در قم زندگى مىكند و در آن اقامت دارد، هر روز به ياد خود بياورد كه اينجا قم است و شهر اهلبيت و حرم آنان و مأواىِ او آشيانه آل محمّد است و در نتيجه حفظ حرمت حرم و حريم اهلبيت و ملاحظه و مراعات احترامات صاحبةالبيت و صاحبةالبلد: يعنى حضرت فاطمه معصومه سلاماللَّهعليها را بنمايد.