اماکن سیاحتی و زیارتی دمشق نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اماکن سیاحتی و زیارتی دمشق - نسخه متنی

اصغر قائدان

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و ـ آثار تاريخى اطراف حلب

1 ـ قلعه سمعان

يكى از آثار ديدنى اطراف حلب، قلعه سمعان است كه در فاصله 59 كيلومترى شمال غربى حلب قرار دارد. سمعان، همان شمعون الصفا يكى از قديسان معروف مسيحى بوده است(312). اين قلعه ساخته رومى ها بوده و در جنگهاى صليبى بعنوان دژى نظامى مورد استفاده
نيروهاى مسلمانان قرار داشته است. قلعه سمعان در دامنه «جبل سمعان» واقع و كنار آن نيز دير معروف سمعان است كه مخروبه آن همچنان در پنج كيلومترى شرق «معرة النعمان» باقى است. در كنار آن دير يك مسجد و در شمال آن سه قبر ديده مى شود(313).

بسيارى از آثار داخل آن قلعه از بين رفته ولى ديواره ها و برجك ها و ستونهاى آن بطور كامل باقى مانده است. معمارى آن تركيبى از معمارى رومى و اسلامى است و تعميراتى كه در دوران اسلامى در آن انجام شده است بوضوح ديده مى شود.


2 ـ قلعه حارم

يكى ديگر از قلعه هاى ديدنى اطراف حلب «قلعه حارم» است كه در حدود هفتاد كيلومترى مغرب حلب ـ در مسير انطاكيه ـ قرار دارد. اين قلعه در جنگهاى رومى ها با سيف الدوله حمدانى ـ بوسيله ناكفور فوكاس ـ امپراطور روم ـ ساخته شده و بعنوان يكى از استحكامات دفاعى و نظامى آنان در جنگ با نيروهاى مسلمانان مورد استفاده قرار داشت. در دوران سلاجقه شام و مماليك نيز از پايگاههاى نظامى و نقاط استراتژيكى اطراف حلب در جنگهاى صليبى بوده است.


قلعه حارم در حمله مغول تخريب و در قرن سيزدهم هجرى به وسيله عثمانى ها تجديد بنا شد.

3 ـ معرة النعمان

شهركى است كه در مسير «ادلب ـ حماه» و به فاصله 83 كيلومترى جنوب شرقى حلب قرار دارد. آن جا زادگاه و مدفن ابوالعلاء مُعّرى شاعر و فيلسوف بزرگ قرن پنجم هجرى است. شهرك مذكور كه كمى پائين تر از قريه «الدانا» مى باشد، داراى آثار و قلاع فراوانى از دوران ايوبى ها و كاروانسراهايى از دوران عثمانى ها است(314).

4 ـ شهرك دانا

اين شهرك در مسير «حلب ـ حماة» و به فاصله 45 كيلومترى شمال غربى حلب قرار دارد. شهركى است بسيار قديمى و مخروبه كه آثار معمارى دوران رومى ها ـ در قرون قبل از اسلام ـ در آن ديده مى شود. اين شهرك با «قريه الدانا» كه بالاتر از معرة النعمان است، تفاوت دارد. شهرك دانا در جنوب قلعه و دير سمعان است.

5 ـ شهرك كركميش (جرابلس)

يكى از شهرك هاى بسيار قديمى سوريه است كه در 120 كيلومترى شمال شرقى حلب، تزديك مرز تركيه قرار دارد. اين شهر در هزاره هاى قبل از ميلاد، داراى تمدنى عالى و درخشان بوده و هم اكنون نيز آثارى از آرامى ها كه به آن دوره ها متعلق است در آن موجود مى باشد. اين شهر امروزه به جرابلس معروف است(315).

6 ـ شهرك عين دارا

اين شهرك در چهل كيلومترى شمال غربى حلب و كمى بالاتر از قلعه سمعان (شمال آن) قرار دارد. آثار تاريخى آن از دوره آرامى ها و هزاره هاى قبل از ميلاد است. يكى از مناطق تاريخى سوريه كه در تاريخ اسلام و بويژه شيعه، جايگاه و يژه اى دارد «شهر رقه» و يا «منطقه صفين» است. اين منطقه در سال 37 هجرى شاهد يكى از وقايع بسيار مهم در تاريخ اسلام و شيعه و در حقيقت مكانى براى رويارويى حق و باطل و نبرد با قاسطين و طلقا بوده است. معاويه، بعنوان سردمدار جريان قاسطين به همراه بزرگان و اشراف القبايل اموى به ظاهر براى انتقام وخوانخواهى عثمان و در حقيقت، براى انتقام خون پدران و خاندان خود در جنگ بدر ـ كه به وسيله على(ع) ريخته شده بود ـ در محلى به نام صفين (در كنار رودخانه فرات) اردو زد. هدف وى از مبارزه و نبرد با امام بر حق اين بود كه در صورت پيروزى، سلطنت و رياستى كه از دوران عبدمناف، از قبيله و خاندان وى بيرون رفته بود را دوباره بازگردانده و عرب را تحت انقياد بنى عبد شمس و بنى اميه در آورد.

در اين مكان بود كه خون بهترين صحابه و شيعيان على(ع) از جمله «عمار بن ياسر»، «اويس قرنى» و تعداد 25 نفر از صحابه بدرى و حدود 25 هزار نفر از ياران على(ع) بر زمين ريخته شد. پيامبر(ص) نيز در دوران حيات خويش از كشته شدن عمار در اين منطقه خبر داده بودند(316).

«شهر رقه» و يا «رافقه» در مجاورت منطقه صفين قرار دارد و صفين در حقيقت به ساحل رودخانه فرات گفته مى شود. نام اين شهر را از اين جهت «رَقَّه» گذاشته اند كه در كنار آن، فرات آب خود را بر آن مى گسترانيد و در اصطلاح به ساحل و يا زمين هاى رملى كنار فرات گفته مى شد. شهر رقّه را جزو اقليم چهارم دانسته اند. در سال هفدهم هجرى با صلح به وسيله «عياض بن غنم» فرمانده سپاه سعد بن ابى وقاص فتح گشت و مردم آن به اسلام گرويدند(317).

اين شهر به «رَقَة البيضاء» نيز معروف بوده است. در سمت غربى آن، شهر ديگرى به نام «رَقَه واسط» ساخته شده بود و در مجاورت آن نيز شهرك ديگرى به نام «رقة السوداء» قرار داشت. اين شهرك را «منصور» ـ خليفه عباسى ـ ساخته و به رافقه معروف بود. بعدها در دوران هارون عباسى، شهر رافقه به شهر رقه متصل گشت و هر دو اكنون يك شهر مى باشد كه هم به رافقه و هم به رقه معروف است(318).

از حلب تا رقه ـ كه در شرق آن واقع شده ـ 180 كيلومتر فاصله است و در حقيقت، اين شهر در 547 كيلومترى شمال شرقى دمشق و شصت كيلومترى مرز جنوبى تركيه قرار دارد. در آن مظاهر تمدن و شهرنشينى كمتر به چشم مى خورد و حالت روستايى و قديمى خود را حفظ كرده است. در ميان مردم آن تا حدودى اكراد نيز زندگى مى كنند. در اين شهر چند اثر تاريخى مذهبى مورد بازديد و زيارت قرار مى گيرد از جمله:

/ 188