اماکن سیاحتی و زیارتی دمشق نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اماکن سیاحتی و زیارتی دمشق - نسخه متنی

اصغر قائدان

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

الف ـ قبرستان صوفيه و قبور عرفاى دمشق

در غرب شهر قديمى دمشق كه محل زندگى بسيارى از زهاد و متصوفه بوده است، قبرستانى قرار دارد كه تنها اهل تصوف و بزرگان آنان در آن بخاك سپرده شده اند. قبرستان مذكور در غرب باب الصغير واقع شده و فاصله زيادى با آن ندارد. نامدارترين و مشهورترين اين متصوفه عبارتند از:

1 ـ ابراهيم قونوى

ابراهيم بن سليمان الحموى از علماى بزرگ حنفيه و از زهاد و متصوفه مشهور قرن هفتم هجرى بود. تأليفات فراوانى از جمله
شرح جامع الكبير فى الفروغ الشيبانى و شرح منظومه نسفى
دارد. وى در سال 652 هجرى بدنيا آمد و در سال 732 هجرى از دنيا رفت و در مقابر صوفيه مدفون شد.

2 ـ احمد بن بدرالدّين

احمد بن بدرالدين الحنفى يكى از متصوفه بزرگ حنفى دمشق بود كه در سال 934 هجرى در گذشت. وى در محله شويكه مدفون شد.

3 ـ ابو عمرو بن صلاح

تقى الدين ابن صلاح، مفتى صلاح الدين ايوبى، فقيه، محدث و مفسر بزرگ در سال 643هـ وفات يافت و در سمت غربى قبرستان صوفيه مدفون شد(179). نگارنده اين سطور در شهر
حلب قبرى در كنار مشهد الحسن ديده كه به عمرو بن صلاح منسوب بوده است.

4 ـ ابن المحدث

ابراهيم بن عبدالرزاق حنفى معروف به ابن المحدث در سال 642 هـ در موصل بدنيا آمد و در سال 695 هجرى در دمشق درگذشت. وى يكى از فضلا و شعراى بزرگ متصوفه بود كه در مقابر صوفيه مدفون گشت.

5 ـ عبدالرحمان بن نوح

يكى از شيوخ بزرگ نورى بود. در دمشق فتوا مى داد و از عرفا و زهاد متقى محسوب مى گشت. در سال 654 هجرى پس از وفات، در مقابر صوفيه مدفون شد(180).

6 ـ قطب الدين نيشابورى

مسعود بن محمد بن مسعود، قطب الدين ابوالمعالى نيشابورى امام شافعى، از متصوفه، بلغا و ادباى بزرگ دمشق به سال 578 هجرى در گذشت و در شرق مقابر صوفيه مدفون شد.

7 ـ فخر بن عساكر

وى شيخ الشافعيه شام و از زهاد و عباد بود كه گويند هيچ گاه زبانش از ذكر نام خدا باز نمى ايستاد. از فضايل انسانى او بسيار سخن گفته اند. در سال 620 هجرى پس از آنكه درگذشت در شرق مقابر صوفيه و در مقابل قبر عمرو ابن صلاح مدفون گشت(181).

8 ـ ابن كثير دمشقى

عمادالدين ابن كثير قرشى الدمشقى ـ از مورخان و سيره نويسان بزرگ اسلام ـ و صاحب كتاب مشهور
«البداية والنهايه»
از شاگردان ابن تَيميه بود كه در سال 774 هجرى درگذشت و كنار قبر او در مقابر صوفيه مدفون گشت(182).

9 ـ ابن تيميه

تقى الدين ابوالعباس احمد بن شهاب الدين عبدالحيم دمشقى حنبلى، در شهر حرّان از توابع تركيه كنونى بدنيا آمد. در دوران حيات او مغول به شهرهاى اسلامى هجوم آورده و همه جا را در معرض ويرانى و كشتار قرار مى داد. ابن تيميه بعلت هجوم مغول به حرّان، به دمشق آمد. در سايه تعليمات پدر، در علوم متداول زمان خود از فقه، حديث، اصول، كلام، رياضيات، ملل و نحل و اديان ديگر خبره شد و در فقه حنبلى به درجه اجتهاد رسيد. در فقه فتاوايى داد كه با فتاواى مذاهب اربعه اختلاف داشت.

وى در دارالقرآن تنكزيه به تدريس مى پرداخت. هنگام فتح دمشق به وسيله مغول مردم را به مقابله عليه آنان فرا خواند و خود نيز در جهاد عمومى عليه آنان حضور يافت. پس از آنكه در دمشق ميان عقايد وى و ساير مذاهب اربعه اختلافات و درگيرى هايى پديد آمد او را بارها محاكمه و به زندان انداختند ولى از عقايد خود دست بر نداشت. ابن تيميه مى گفت براى قصد زيارت رسول خدا(ص) به مدينه رفتن حرام است و بايد تنها براى اقامه نماز در مسجدالنبى(ص) به آن جا مسافرت كرد و يا توسل به پيامبر(ص) را جايز نمى دانست و اين امر باعث برانگيختن خشم بسيارى از علماى اهل سنت مى شد(183).


حكام دمشق يا مصر نيز گاهى از عقايد او دفاع و يا بر ضد او دست به اقدام مى زدند تا اينكه در نهايت، وى در زندان قلعه دمشق از دنيا رفت. سپس او را در مقابر صوفيه ـ كنار قبر برادرش شِرف الدّين عبيدالله ـ دفن كردند(184). عقايد انحرافى ابن تيميه بويژه تعارض و
خصومت وى با شيعه از طريق شاگردان متعصب او يعنى شمس الدين ابن قيم جوزى صاحب
زادالمعاد فى هدى خير العباد
و ابن كثير، صاحب
البداية والنهايه
در عالم اسلام گسترش يافت و سرانجام محمد بن عبدالوهاب با استفاده از تعاليم او، مكتب جديدى به نام «وهابيه» پديد آورد و پيروان او از جمله ابن سعود پس از تسخير شهرهاى مقدس مكه و مدينه، بر اساس اعتقادات ابن تيميه و محمد بن عبدالوهاب، بسيارى از اماكن مقدس و مورد توجه عالم اسلام در اين دو شهر، بويژه قبور ائمه بقيع را مورد تخريب قرار دادند.

/ 188