بيان علي عليه السلام
اميرالمؤمنين درنهج البلاغه مي فرمايد : يك پيوستگي ميان همه انبياء بوده است كه انبياء سابق بايد مبشر انبياء لاحق باشند بالخصوص نبي ختمي ، و انبياء لاحق بايد از معرفيهاي انبياء سابق استفاده مي كردند و موظف بودند كه مردم را دعوت كنند به اينكه به آنها هم ايمان بياوريد . شما مي بينيد كه يكي از اصول قرآن كريم اينست كه به ما مي گويد شما بايد به كتب و پيغمبران گذشته هم ايمان بياوريد ، به نبوت عامه ايمان داشته باشيد : و المؤمنون كل آمن بالله و ملائكته و كتبه و رسله ( 1 ) . اساسا اين پيوستگي بوده است ، پيغمبران سابق در مردم ايمان به پيغمبران لاحق و مخصوصا ايمان به نبوت ختميه را ايجاد مي كردند ، و پيغمبران لاحق تصديق و تأييد مي كردند نبوت پيغمبران سابق را . عبارتي كه در نهج البلاغه است اينست : و لم يخل سبحانه خلقه من نبي مرسل او كتاب منزل او حجة لازمه او محجة قائمة ، رسل لا تقصر بهم قلة عددهم و لا كثرش المكذبين لهم ، من سابق سمي له من بعده او غابر عرفه من قبله ، علي ذلك نسلت القرون و مضت الدهور و سلفت الاباء و خلقت الابناء . . . ( 2 ) . مي فرمايد خداي تبارك و تعالي هيچگاه مخلوقات و زمين و بشر را خالي نگذاشته است ، يا يك پيغمبر مرسل در ميان آنها بوده است يا يك كتاب آسماني بدون تحريف در ميان آنها بوده است ( اينها به قول1 - سوره بقره ، آيه 285 . . 2 - نهج البلاغه ، خطبه اول