دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

من حريص‏تر و از آن دورتريد. آيا من حريصم كه
ميراث و حقّ خويش را مى‏طلبم ـ حقّى كه خدا و پيامبر خدا مرا بر آن
شايسته‏تر قرار داده‏اند؟ يا شما كه براى خلافتْ رو در روى من ايستاده
و آن را از من دور مى‏كنيد؟ پس مبهوت شدند. «وَاللَّهُ لاَيَهْدِى الْقَوْمَ
الظَّالِمِينَ؛ 1 خداوند، ستمگران را هدايت
نمى‏كند».

خداوندا! من از قريش به پيشگاه تو شكايت مى‏كنم. آنان با من قطع
رحِم كردند و از بهره من كاستند و جايگاه والاى مرا تحقير كردند و
درباره حقّى كه من به آن شايسته‏تر بودم، با من به كشمكش پرداخته، آن
را از من ربودند، سپس گفتند: حق همان است كه بتوانى آن را بگيرى و
آن را نگه‏دارى. يا با دلى پر و غصه‏دار، صبر كن، يا از غم و افسوس
بمير! پس چون نگريستم، ديدم جز خاندانم كسى همراه و مدافع و ياور
من نيست. نخواستم آنان از بين بروند. چشم بر خاشاك فرو بستم و
آب دهان بر استخوانِ در گلو مانده، فرو بردم و با فرو بردن خشم، بر
آنچه تلخ‏تر از حَنظل ودلخراش‏تر از تيغ تيز بود، صبر كردم.

تا آن كه بر عثمان انتقاد كرديد، آمديد و او را كشتيد و سپس براى
بيعت به نزد من آمديد. من نپذيرفتم و دست از آن باز كشيدم. با من
كشمكش كرديد و دستم را كشيديد و من بازپس كشيدم. دستم را
كشيديد و باز كرديد و من جمع كردم. بر سر من ازدحام كرديد، تا
حدّى كه بيمناك شدم كه يكديگر را يا مرا بكُشيد.

گفتيد: با ما بيعت كن. ما جز تو را نداريم و جز به تو راضى نيستيم. با
ما بيعت كن تا دچار تفرقه و اختلاف كلمه نشويم.

با شما بيعت كردم و مردم را به بيعت خويش فرا خواندم. هركس به
دلخواه و از روى رغبت بيعت كرد، بيعتش را پذيرفتم و هركس
نخواست، او را مجبور به بيعت نكردم و به حال خود وا گذاشتم.


بقره، آيه 258.

/ 344