اخلاق در قرآن کریم جلد 2

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اخلاق در قرآن کریم - جلد 2

ناصر مکارم شیرازی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

دليل آن روشن است،زيرا جزع و بى تابى هيچ مشكلى را حل نمى كند،تنها اثرش اين است كه روح و جسم انسان را در هم مى كوبد،به همين دليل از شكيبايى پرزحمت تر مى باشد،مثلا، هنگامى كه انسان،عزيزى را از دست دهد،ممكن است سرش را به ديوار بكوبد،گريبان چاك كند،نعره و فرياد بكشد و يا سر انجام خود كشى كند،اماهيچ يك از اين ها عزيز از دست رفته را باز نمى گرداند،بلكه تنها پايه هاى ايمان وسلامت جسم و جان او را در هم مى كوبد،علاوه بر اين،اجر و پاداش انسان را نيز بر بادمى دهد كه شرح ان در حديث بعد مى آيد.
3-حضرت على عليه السلام مى فرمايند:«الجزع لا يدفع القدر و لكن يحبط الاجر، جزع(دربرابر مصائب)،مقدرات را تغيير نمى دهد،ولى اجر و پاداش انسان را از بين مى برد.» (57)
در باين اين كه چرا پاداش را از بين مى برد،بايد گفت:جزع و ناشكيبايى دليل بر عدم رضا و عدم تسليم در برابر مقدرات الهى است.در واقع،اعتراض به عدل و حكمت پروردگار را در بر دارد،هر چند صاحبش از آن غافل باشد.
4-در حديث ديگرى كه از امام هادى عليه السلام نقل شده،ضمن اشاره به نكته جالب ديگرى، مى فرمايند:«المصيبة للصابر واحدة و للجازع اثنان،مصيبت براى انسان صبوريكى است و براى انسان بى صبر و ناشكيبا دوتاست.» (58)
جزع و بى تابى-چنان كه در قبلا اشاره شد-مشكلات عظيم جسمى و روحى به دنبال دارد،به علاوه اجر و پاداش انسان را بر باد مى دهد،بنابر اين مصيبت افراد ناشكيبامضاعف مى شود.
5-امام كاظم عليه السلام در بيان يكى از وصاياى حضرت مسيح عليه السلام مى فرمايند: «ولا تجعلوا قلوبكم ماوى للشهوات ان اجزعكم عند البلاء لاشدكم حبا للدنيا و ان اصبركم على البلاء لازهدكم فى الدنيا،دل هاى خود را پناهگاه شهوات قرار ندهيد،آن كس كه در بلا،بيشتر بى تابى مى كند،علاقه اش به دنيا بيشتر است و آن كس كه در بلا،شكيباتر است،نسبت به دنيا، بى اعتناتر است ». (59)
از اين روايت استفاده مى شود كه يكى از سرچشمه هاى مهم جزع و بى تابى،حرص و حب دنياست و براى كاستن از شدت جزع،بايد از علاقه به دنيا كاست.
6-در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام نقل شده است:پيامبر اكرم صلى الله عليه و اله هنگام عيادت يكى از يارانش كه آخرين ساعات عمرش را مى گذراند،فرمودند:«اى فرشته مرگ!با او مدار كن كه باايمان است.ملك الموت عرض كرد:بشارت باد بر تو اى محمد!كه من نسبت به همه مؤمنان مدارامى كنم.بدان اى محمد!هنگامى كه من روح فرزندان آدم را مى گيرم،خانواده آنان بى تابى مى كنند.
در گوشه اى از خانه مى ايستم و مى گويم:چرا اين گونه بى تابى مى كنيد؟من قبل از پايان عمرش روح او نگرفتم و اين يك ماموريت الهى است،گناهى ندارم،«ان تحتسبوه و تصبروا توجروا،و ان تجزعوا تاثموا و توزروا،اگر راضى به رضاى خدا باشيد و صبر كنيد به شما پاداش داده مى شود واگر جزع و بى تابى كنيد گناه مى كنيد» (60)

/ 265