تفسیر نمونه جلد 9

كه دست اين سيلاب به دامنش هرگز نخواهد رسيد و مرا در دامان خود پناه خواهد داد" (قالَ سَآوِي إِلى‏ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ).

نوح باز مايوس نشد، بار ديگر به اندرز و نصيحت پرداخت شايد فرزند كوتاه فكر از مركب غرور و خيره‏سرى فرود آيد و راه حق پيش گيرد، به او" گفت:

فرزندم امروز هيچ قدرتى در برابر فرمان خدا پناه نخواهد داد" (قالَ لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ).

تنها نجات از آن كسى است كه مشمول رحمت خدا باشد و بس" (إِلَّا مَنْ رَحِمَ).

كوه كه سهل است، كره زمين كه سهل است، خورشيد و تمام منظومه شمسى با آن عظمت خيره كننده‏اش در برابر قدرت لا يزال او ذره بى‏مقدارى بيش نيست.

مگر بالاترين كوه‏ها در برابر كره زمين همچون برآمدگيهاى بسيار كوچكى كه روى سطح يك نارنج قرار دارد نيست؟ همان زمينى كه يك ميليون و دويست هزار مرتبه بايد بزرگ شود تا به اندازه كره خورشيد گردد، همان خورشيدى كه يك ستاره متوسط معمولى آسمان از ميان ميليونها ميليون ستاره در پهنه عالم خلقت است.

پس چه خيال خامى و چه فكر كوتاهى كه از" كوه" كارى ساخته باشد؟! در همين هنگام موجى برخاست و جلو آمد و جلوتر و فرزند نوح را همچون پر كاهى از جا كند و در لابلاى خود در هم كوبيد" و ميان پدر و فرزند جدايى افكند و او را در صف غرق شدگان قرار داد"! (وَ حالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ)