تفسیر نمونه جلد 9

داستان شعيب نشان مى‏دهد كه اين قوم نيز خواهان چنين آئينى بودند، لذا به او مى‏گفتند ما نه حاضريم بتهاى نياكان را فراموش كنيم و نه آزادى عمل در اموال و ثروتمان را از دست دهيم.

آنها فراموش كرده بودند كه اصولا ميوه درخت ايمان، عمل است و آئين انبياء براى اين بوده است كه خودكامگى‏ها و انحرافات عملى انسان را اصلاح كنند و گر نه يك درخت بى‏شاخ و برگ و ميوه به هيچ كار جز سوزاندن نمى‏آيد.

امروز اين طرز فكر، با نهايت تاسف، در ميان عده‏اى از مسلمانان قوت گرفته كه اسلام را در مجموعه‏اى از عقائد خشك خلاصه مى‏كنند كه در داخل مسجد همراه آنها است و همين كه از در مسجد بيرون آمدند با آن خداحافظى مى‏كنند و در ادارات و بازارها و محوطه كار آنها اثرى از اسلام نيست.

سير و سياحت در بسيارى از كشورهاى اسلامى حتى كشورهايى كه كانون ظهور اسلام بوده اين واقعيت تلخ را نشان مى‏دهد كه اسلام در يك مشت عقيده و چند عبادت كم روح خلاصه شده، نه از آگاهى، و نه از عدالت اجتماعى، و نه از رشد فرهنگى، و نه از بينش و اخلاق اسلامى در آنها خبرى نيست.

هر چند خوشبختانه در پرتو پاره‏اى از انقلابهاى اسلامى مخصوصا در ميان قشر جوان يك نوع حركت به سوى اسلام راستين و آميزش" ايمان" و" عمل" پيدا شده است، و ديگر اين جمله كه اسلام را با اعمال ما چكار؟ يا اسلام مربوط به دل است نه زندگى كمتر شنيده مى‏شود.

و نيز اين" تز" كه گروه‏هاى التقاطى مى‏گويند ما عقيده را از اسلام و اقتصاد را از ماركس گرفته‏ايم، كه شبيه طرز تفكر گمراهان قوم شعيب است نيز محكوم شمرده مى‏شود، ولى بهر حال اين جدايى و تفرقه از قديم بوده و امروز نيز هست كه بايد با آن به مبارزه برخاست.