تفسیر نمونه جلد 9

ده سوره همانند اين سوره‏ها بياورند بدانيد كه اين ضعف و ناتوانى نشانه آن است كه اين آيات از علم الهى سرچشمه گرفته" و الا اگر ساخته فكر بشر بود، آنها هم بشرند (فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ).

و نيز بدانيد كه" معبودى جز خدا نيست" و نزول اين آيات معجز نشان دليل بر اين حقيقت است (وَ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ).

" آيا با اين حال در برابر فرمان الهى شما اى مخالفان تسليم مى‏شويد"؟

(فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ).

آيا با اينكه از شما دعوت به مبارزه كرديم و عجز و ناتوانيتان در برابر اين دعوت ثابت شد جاى ترديد ميماند كه اين آيات از طرف خدا است، با اين معجزه روشن باز هم راه انكار را مى‏پوئيد يا تسليم خواهيد شد؟

در اينجا به چند نكته مهم بايد توجه كرد:

[- معنى" لعل"]

1- همانطور كه مى‏دانيم" لعل" معمولا براى اظهار اميدوارى به انجام چيزى ذكر مى‏شود، ولى در اينجا به معنى" نهى" آمده است، درست مثل اينكه پدرى مى‏خواهد فرزند خود را از انجام چيزى نهى كند مى‏گويد شايد تو با فلان كس رفاقت مى‏كنى كه در كارهاى خود زياد جدى نيستى، يعنى با او رفاقت مكن زيرا رفاقت با او تو را سست مى‏كند.

بنا بر اين" لعل" در اينگونه موارد هر چند در همان معنى" شايد" به كار رفته است، ولى مفهوم التزامى آن نهى از انجام كارى است.

در آيات مورد بحث نيز خداوند به پيامبرش تاكيد مى‏كند كه ابلاغ آيات الهى را به خاطر وحشت از تكذيب مخالفان و يا تقاضاى" معجزات اقتراحى" به تاخير نيندازد.