تفسیر کوثر جلد 1
لطفا منتظر باشید ...
امام صادق (ع) درباره اين سخن خداوند پرسيدم: (ولقد علمتم الذين اعتدوا منكم فى السبت فقلنا لهم كونوا قردة خاسئين) فرمود: آنها سه روز مسخ شدند سپس مردند و نسل آنها باقى نماند و ميمونهاى كنونى به شكل آنها هستند و خوكها و ساير مسوخ هم همين طورند. هر چه از آنها امروز ديده شود فقط به شكل مسوخ هستند و خوردن گوشت آنها حرام است(1)
در روايت ديگرى داستانى نقل شده كه گويا حضرت موسى همنشينى داشت كه در اثر معصيت خداوند ميمون شد.(2)روايات در اين زمينه زياد است تا جايى كه در پرسشى كه از سيد مرتضى شده ادعاى تواتر اين روايات را نموده است.(3)همچنين از طريق اهل سنت نيز روايات متعددى در اين باره نقل شده است.(4)
با توجه به مجموع آيات و روايات تقريباً جاى ترديد باقى نمى ماند كه منظور از مسخ تغيير قيافه انسانى آنها به قيافه حيوانى است و همانگونه كه گفتيم اين كار از نظر عقلى محال نيست و مى تواند متعلق معجزه قرار بگيرد.
گاهى گفته مى شود كه اين كار با سير كمالى انسان مخالف است و از لحاظ فلسفى انسان نمى تواند در سير استكمالى خود به ناقص برسد و يا قهقرا كند. پاسخ اين اشكال روشن است زيرا چون ماهيت انسان تغيير نمى يابد بلكه فرد مسخ شده با حفظ ماهيت انسانى خود فقط از لحاظ قيافه به شكل حيوان ديده مى شود كه نوعى عقوبت الهى است واساساً تغيير چهره انسانى ربطى به مراحل استكمالى او ندارد و گرنه بايد تغيير قيافه شاداب يك جوان به قيافه افسرده پير كه در طول زمان صورت مى گيرد نيز محال باشد در حالى كه چنين نيست و همواره جوانها پير مى شوند و قيافه هاى نامطلوبى به خود مى گيرند.
مرحوم سيد مرتضى علم الهدى ضمن تأييد اينكه چنين تغيير قيافه اى محال
