تفسیر کوثر جلد 1

1 ـ در كتب مقدس مندايى آمده است كه حضرت ابراهيم پس از انشعابى كه در ميان پيروان او به وجود آمد به حران رفت و تعداد بسيارى از صابئين وفادار به او همراه او بودند. پس از استقرار در حران، ابراهيم به مصر رفت ولى قوم او در حران ماندند.(1)

هجرت حضرت ابراهيم به حران در منابع اسلامى هم آمده است از جمله، مسعودى مى گويد: ابراهيم خليل(ع) با همراهان به حران رفت.(2)با توجه به اينكه منداييها حضرت ابراهيم را لااقل در برهه اى از حيات آنحضرت پيامبر خود مى دانند و به همراهان او كه به حران رفتند صابئى اطلاق مى كنند پرواضح است كه صابئين حران با صابئين مندايى وجه اشتراك و ريشه تاريخى مشترك پيدامى كنند.

2 ـ همچنين در يكى از كتب مقدس مندايى به نام حران كويتا كه پيش از اين ياد كرديم در بيان كيفيت هجرت قوم مندايى از فلسطين به مناطق فعلى، آمده است كه وقتى اينها به حران رسيدند در آنجا برادران دينى خود را يافتند.(3)

چه شاهدى بهتر از اين كه در يك متن مذهبى و قديمى مندايى با اين صراحت حرانيها برادران دينى منداييها ناميده شده و جالب اينكه نام اين كتاب نيز از حران گرفته شده است.

3 ـ يكى از نامهاى مرسوم و متداول ميان منداييهاى كنونى نام زهرون است ومى بينيم بعضى از حرانى ها هم اين نام را داشتند و همانگونه كه پيش ازاين نقل كرديم نام پدربزرگ هلال بن ابراهيم صابئى حرانى و ثابت بن ابراهيم صابئى حرانى، كه از پزشكان معروف در جامعه اسلامى در عصر المستكفى و الطائع عباسى بودند، زهرون بوده است.

4 ـ يكى از عقايد صابئين حرانى تقديس ستارگان بود و به همين جهت هم به

1 - غضبان رومى، الصابئة ص 104 اين فراز را قبلا نيز نقل كرديم.

2 - التنبيه والاشراف ص 105

3 - مقدمه الصابئة المندائيون ص 13 به نقل از متن مندايى حران كويتا