ترجمه الغدیر جلد 15
گفت: آن را كه با وى آميخته اى آزاد كن سپس با ديگرى بياميز. سپس گفت: هر حكمى درباره حرام شدن زنان آزاد در قرآن رسيده درباره حرام شدن زنان برده نيزبايد رعايت كرد مگر آن چه درباره تعداد زنان- و به روايتى درباره اكتفا به چهار زن- رسيده است و نيز زنانى را كه به حكم قرآن از راه نسب بر تو حرام هستند از راه شير خوردن نيز بر تو حرام مى شوند "مانند خواهر و مادر رضاعى"
و اگر در اين مورد جز گفتار امام "ع" هيچ دليلى نبود، همين براى پشتوانه فتوى كفايت مى كرد زيرا او آشناترين مردم است به مفاهيم كتاب خدا و آبشخورها و راه هاى سنت رسول، او باب دانش پيامبر "ص" و همان كسى است كه پيامبر او را به جانشينى خود نهاد تا در كنار قرآن- و همراه با آن- مردم به دامن وى بياويزند و از گمراهى مصون بمانند.
ائمه اهلبيت "ع" نيز كه از خاندان على و عترت پيامبر "ص" و قرين قرآن اند- همراه با پدرشان كه سرورشان است- در اين باره همداستان اند و قول ايشان در هر مورد دليلى استوار است.
و از اين ها روشن مى شود كه چى بى پايه است آن چه به امير مومنان "ع"
2 - مى نويسد: اياس بن عامر گفته كه على را گفتم: آنان مى گويند تو مى گوئى: اين كار را يك آيه حرام كرده است و يك آيه حلال. گفت: دروغ گفته اند.
اما از سنت پيامبر نيز پشتوانه هائى داريم كه اجماع فقها را در حرام بودن آن كار تائيد مى كند از جمله حديثى كه ابن نجيم در البحر الرائق 95/3 و ملك العلماء در بدايع الصنايع264/2 و ديگران آورده و آن را دليل بر جايز نبودن آن كار گرفته اند و به اين مضمون است كه پيامبر گفت: هر كس به خدا و روز قيامت باور دارد نطفه خود را در رحم دو خواهر جمع نمى كند.
لطفا منتظر باشید ...
