آيه: 55 فَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ
ترجمه:
پس اموال و فرزندان منافقان تو را به شگفتى نيندازد. جز اين نيست كه خداوند مى خواهد به اين وسيله آنان را در زندگى دنيا عذاب كند و جانشان در حال كفر، خارج شود.نكته ها:
تَزهَق به معناى خارج شدن همراه با دشوارى و تأسّف و حسرت است. نهى خدا از تعجّب، دليل بر وجود اين تعجّب در پيامبر نيست، بلكه جنبه ى پيشگيرى دارد. در نهج البلاغه، لحظات جان دادن گروهى ترسيم شده است كه اموالشان در آن هنگام، در برابر چشمشان جلوه مى كند و از اينكه آنها را مى گذارند و مى روند، عذاب مى كشند. (82) راههاى عذاب شدن به وسيله ى مال از اين قبيل است: عذاب در تهيّه آن، در نگهدارىِ آن از سرقت و حريق و مردم حسود، به جا گذاشتن و رفتن هنگام جان دادن، پاسخگويى در قيامت براى چگونگى تهيّه و مصرف آن.پيام ها:
1- مؤمنان معاصر پيامبر در مقايسه با منافقان، در ضعف مالى بودند. فلا تعجبك اموالهم... 2- چه بسيار نعمت هايى كه در باطن نقمت است و چه بسا توان هاى اقتصادى كه وسيله ى نابودى و بدبختى مى شود.ليعذّبهم بها 3- به ذلّت كشاندن ثروتمندانِ منافق، از سنّت هاى الهى است.ليعذّبهم بها 4- عذاب الهى تنها در آخرت نيست، در دنيا هم وجود دارد. فى الحياة الدنيا 5 - مرگ، جدايى روح از بدن است، نه نيست و فانى شدن. تَزهق 6- جان منافق، ارزش گرفتن ندارد، خود خارج مى شود. تَزهق 7- منافقِ ثروتمند، سخت جان مى دهد. تزهق انفسهم 8 - مال و اولاد فراوانت منافقان، زمينه ى كافر مردن آنان است. فلا تعجبك اموالهم... تزهق انفسهم و هم كافرون 9- به عاقبت امور توجّه كنيد، نه به جلوه هاى آن. فلا تعجبك اموالهم... تزهق انفسهم و هم كافرون82-نهج البلاغه، خطبه 108.