امّا متون ديگر : - زندگی سیاسی امام هشتمین (ع) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

زندگی سیاسی امام هشتمین (ع) - نسخه متنی

سید خلیل خلیلیان

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

امّا متون ديگر :

«وان
ولوتن » مى نويسد : « علويان نظير آنهمه آزارى را كه در عهد خلفاى
نخستين عباسى كشيدند ، هرگز به عمر خود نديده بودند» (103)

خضرى نيز مى گويد : « بهره خاندان على از قتل و طرد در زمان خلافت
بنى هاشم (عباسيان ) بمراتب شديدتر و خشنتر از زمان بنى اميّه بود،
بويژه در زمان منصور و رشيد و متوكّل ، در اين حكومت مجرّد تمايل
داشتن به يكى از اولاد على اتّهامى كافى براى از دست دادن جان و
مصادره اموال انسان بشمار مى رفت . اين سرنوشت گريبانگير برخى از
وزرا و نزديكان هم شد » (104)

هنگامى كه ابراهيم بن هرمه در زمان منصور به مدينه وارد شد، يكى از
علويان نزدش آمد . ابراهيم به او گفت : « از من دور شو، مرا مهدور
الدّم مكن ..» (105)

به علاوه ، از داستان ديگر همين ابن هرمه چنين بر مى آيد كه
عباسيان مردم را حتّى به خاطر دوستى با اهلبيت در زمان امويان ،
مجازات مى كردند.

جلودى كسى بود كه از سوى رشيد مأمور هجوم بر خانه هاى آل ابيطالب
شده بود. وقتى مأمون ولايتعهدى امام رضا را تصويب كرد ، جلودى به
وى گفت :

«
شما را به خدا مى سپارم
اى امير مؤمنان از اينكه امرى را كه خدا ويژه شما نموده به دست
دشمنان خود بسپارى . يعنى همان كسانى كه به دست پدران شما بقتل مى
رسيدند و پيوسته آواره شهرها بودند .(106)

رشيد از كارگزار خود در مدينه خواسته بود كه از علويان بخواهد برخى
كفيل برخى ديگر شوند ، (107) تا اگر پس از احضار نزد
مقامات رسمى غيبت مى كردند، كفيل به مجازات مى رسيد.

/ 101