چشمه خورشید نسخه متنی

"ياايها النبى انا ارسلناك شاهدا و مبشرا و نذيرا و داعيا الى اللهباذنه و سراجا منيرا و بشر المومنين بان لهم من الله فضلا كبيرا." [ قرآن، احزاب 47 -45. ]
اى پيامبر، ما تو را گواه و بشارتگر و هشدار دهنده فرستاديم و دعوت كننده به سوى خدا به فرمان او و چراغى تابناك. و مومنان را مژده ده كه براى آنان از جانب خدا بخشايشى فراوان خواهد بود.

"انا ارسلناك شاهدا و مبشرا و نذيرا لتومنوا بالله و رسوله و تعزروه و توقروه و تسبحوه بكره و اصيلا." [ قرآن، فتح 9 -8. ]

اى پيامبر، ما تو را گواه و بشارتگر و هشدار دهنده اى فرستاديم تا به خدا و فرستاده اش ايمان آوريد و او را يارى كنيد و ارجش نهيد و خدا را بمدادان و شامگاهان به پاكى بستاتيد.

والاترين نمونه ى تربيت شده مدرسه ى پيامبر "ص" على "ع" در اين باره فرموده است:'حتى بعث الله محمدا- صلى الله عليه و آله- شهيدا و بشيرا و نذيرا، خير البريه طفلا و انجبها كهلا و اطهر المطهرين شيمه و اجود المستمطرين ديمه.' [ نهج البلاغه، خطبه ى 105. ]

تا اينكه خداوند محمد "ص" را برانگيخت، گواه و بشارتگر و هشدار دهنده. بهترين آفريدگان، به هنگام كودكى و بزرگواترين مردمان در بزرگسالى. اخلاق نيكوى او از همه ى پاكان پاكتر بود و بخشش و رحمت وجودى او از رحمت و بخشش مورد انتظار مردمان از باران فزونتر بود.

'امين وحيه و خاتم رسله و بشير رحمته و نذير نقمته.' [ همان، خطبه ى 173. ]

امين وحى اوست و خاتم فرستادگانش، رحمت او را بشارت دهده و از كيفر او ترساننده.

بلغ عن ربه معذرا و نصح لامته منذرا و دعا الى الجنه مبشرا و خوف من النار محذرا.' [ همان، خطبه ى 109. ]

رسالت پروردگار را چنان رساند، كه براى كسى جاى عذر نماند و امت خود را اندرز گفت و ترساند و مژده ى بهشتشان داد و بدان خواند و مردمان را از دوزخ بيم داد و از آن بر حذر نمود.

'و اشهد ان محمدا-صلى الله عليه و آله- عبده و رسوله، ارسله لانفاذ امره و انهاء عذره و تقديم نذره.' [ همان، خطبه ى 83. ]
و گواهى مى دهم كه محمد "ص" بنده و فرستاده ى اوست. او را فرستاد براى روان ساختن فرمان و بستن راه عذر بر مردمان و بيم دادن از كيفر آن جهان.

آن حضرت در راه تحقق رسالت خويش جون پدرى مهربان و پزشكى دلسوز، مردمان را به حق و سعادت فراخواند و از گرايش به باطل و شقاوت بيم داد و راه عدالت و سير به سوى حقيقتهستى را بر آنان هموار ساخت.

'طيب دواره بطبه، قد احكم مراهمه و احمى مواسمه، يضع ذلك حيث الحاجه اليه، من قلوب عمى و آذان صم و السنه بكم، متتبع بدوائه مواضع الغفله و مواطن الحيره، لم يستضيوا باضواء الحمكمه و لم يقدحوا بزناد العلوم الثاقبه.' [ همان. خطبه ى 108. ]