چشمه خورشید نسخه متنی

'كدام قهرمانى را مى شناسيد كه خيال، فكر، عقل، ذوق و خلاصه تمام نواحى و جبهات شعور بشرى را قرنها به خود متوجه و در زندگى خود مستغرق ساخته باشد؟

كدام پهلوانى را سراغ داريد كه در بدايت جوانى و حداثت سن، قهرمانان نامى ورزيده را به خاك هلاكت انداخته باشد و كدام جنگاورى را ديده ايد كه با خوراكى فقيرانه و ساده فرياد هولناكش در ميدان نبرد زهره ى شجاعان را دريده باشد؟

كدام پهلوانى را شنيده ايد كه در مقام خطابه و تعليم و تربيت، در مقام حكمت و تصوف و شريعت، در مقام آرا و افكار فلسفى و اجتماعى تا اين حد حدت ذهن و قوت منطق و اصابت راى و روانى كلام و عظمت فكر نشان داده و عقول و ارواح و قلوب ميليونها آدمى را در قرنهاى عديده و نسلهاى متوالى اسير و مسخر كرده باشد؟

حيرت انگيزتر از على كيست كه جدال و تصادم افكار و عقول درباره ى او تا حدى است كه يك دسته خدايش مى خوانند و دسته ى ديگرش كافر و مطرود مى دانند؟ چه خوب فرمود:'قومى از افراط در محبت من و جمعى از تندروى در دشمنى من به آتش قهر خداوند خواهند سوخت.' [ [قال عليه السلام: 'هلك فى رجلان: محب غال و مبغض قال.'

دو كس در برخورد با من هلاك شدند: دوست غلو كننده و دشمن بدخواه.

ابوالحسن محمد بن الحسين الموسوى "الشريف الرضى"، نهج البلاغه، ضبط نصه و ابتكر فهارسه العلميه صبحى الصالح، الطبعه الاولى، دارالكتاب اللبنانى، بيروت، 1387 ق. حكمت 117، در تمام كتاب از ترجمه هاى زير استفاده شده است:الف. ترجمه ى سيد جعفر شهيدى، چاپ اول، سازمان انتشارات و آموزش انقلاب اسلامى، 1368 ش.

ب. ترجمه ى عبدالمحمد آيتى، چاپ اول، بنياد نهج البلاغه، 1376 ش.

ج. ترجمه ى اسدالله مبشرى، چاپ پنجم، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، 1371 ش.

د. ترجمه و شرح فشرده، محمدجعفر امامى و محمدرضا آشتيانى، چاپ اول، موسسه ى مطبوعاتى هدف، قم.

ه. ترجمه و شرح علينقى فيض الاسلام، چاپخانه ى حيدرى، 1330 ش.

و قال عليه السلام: 'يهلك فى رجلان، محب مفرط و باهت مفتر.'

دو كس در برخورد با من هلاك خواهند شد: دوست از حد گذرنده و دشمن بهتان زننده.

نهج البلاغه، حكمت 469 و نيز ن. ك: ابواسحاق ابراهيم بن محمد المعروف بابن هلال الثقفى، الغارات، حققه و علق عليه السيد عبدالزهراء الحسينى الخطيب، الطبعه الاولى، دار الاضواء، بيروت، 1407 ق. ص 401، ابراهيم بن محمد البيهقى، المحاسن و المساوى، دار بيروت للطباعه و النشر، بيروت، 1404 ق. ص 41، عبدالواحد التميمى الامدى، غرر الحكم و دررالكلم، موسسه الاعلمى للمطبوعات، بيروت، 1407 ق. ج 2، ص 311، محمد باقر المجلسى، بحار الانوار الجامعه لعلوم الائمه الاطهار، الطبعه الثالثه، دار احياء التراث العربى، بيروت، 1403 ق. ج 25، صص 285 و 135.] ]