ترجمه تفسیر المیزان جلد 16

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 16

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

‌صفحه‌ى 580

را دليل بر نداشتن عذاب خدا مى‏دانيد" بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى‏" چيزى نيست كه شما را نزد ما نزديك سازد.

" إِلَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً"- مگر آن كس كه ايمان آورد، و با مال و فرزندان خود عمل صالح كند، مال خود را در راه خدا انفاق نموده، و با آن ايمان و عمل صالح را تزويج و تبليغ كرده، در سايرين نيز منتشر سازد، و اولاد خود را با تربيت دينى بار آورد، چنين افرادى پاداش دو چندان خواهند داشت." فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ" در اين جمله به احتمال قوى موصوف" جزاء" اضافه بر صفت" ضعف" شده، و معناى آن پاداش دو چندان است، و دو چندان بودنش براى اين است كه هم خود هدايت يافتند، و هم ديگران را هدايت كردند، علاوه بر اينكه خداوند حسنات آنان را به ده برابر و بيشتر مزد مى‏دهد." وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ" يعنى در قبه‏هاى بلند، از عذاب ايمنند، پس چنين افرادى عذاب نمى‏شوند.

" وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ"- يعنى در آيات ما جديت مى‏كنند كه آن را از اثر بيندازند- و يا از ما پيشى بگيرند-" أُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ" اينان هر چند كه مال و اولادشان بسيار باشد، سرانجام در آتش احضار مى‏شوند.

و در جمله" وَ ما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ" از خطاب مخصوص به مؤمنين، به خطاب عموم مردم از كافر و غير از كافر عدول شده، و وجهش اين است كه حكمى كه براى اموال و اولاد بيان كرد، اختصاص به يك طايفه معينى ندارد، اگر اين مال و اولاد در كار خير به كار رود، اثر جميلش به شرطى هويدا مى‏گردد، كه توأم با ايمان و عمل صالح باشد، و گر نه بيش از پيش و بال مى‏آورد." قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ" در مجمع البيان گفته، وقتى مى‏گويند:" اخلف اللَّه له و عليه" شمعنايش اين است كه خداوند به جاى آنچه از دست فلانى برفت عوضى بداد «1».

سياق آيه دلالت دارد بر اينكه مراد از انفاق در وجوه احسان است، و مراد بيان اين نكته است كه چنين انفاقى نزد خدا ضايع و گم نمى‏شود، بلكه خداوند آن را عوض مى‏دهد.

بنا بر اين جمله" قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ" در صدر آيه براى اشاره به اين نكته است كه مساله رزق، در سعه و ضيقش به دست خدا است، خدايى كه اگر كم‏

(1) مجمع البيان، ج 8، ص 394.

/ 593