ترجمه تفسیر المیزان جلد 16

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 16

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

‌صفحه‌ى 593

ابراهيمم، ايها الناس هر كس با من در باره موسى محاجه كند، من خود اولاى به موسى هستم ايها الناس هر كس با من در خصوص عيسى محاجه كند و آن جناب را به رخ من بكشد، من خود از هر كس ديگر نزديك‏تر به عيسى هستم، ايها الناس هر كس با من در خصوص محمد (ص) محاجه كند من خود از هر كس ديگر به محمد (ص) نزديك‏تر و اولايم، ايها الناس هر كس با من در خصوص كتاب خدا محاجه كند، من از هر كس ديگر به كتاب خدا نزديك‏ترم، آن گاه به مقام ابراهيم مى‏آيد، و در آنجا دو ركعت نماز مى‏خواند، و با سوگند به خدا حق خود را بيان مى‏كند.

امام ابى جعفر (ع) سپس فرمود: اوست به خدا سوگند مضطر در آيه شريفه:

" أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ".

و اولين كسى كه با او بيعت كند، جبرئيل، و سپس سيصد و سيزده نفرند، و اين عده هر كدام بتوانند، راه افتاده، خود را به وى برسانند، كه مى‏رسانند، و هر يك به اين صورت به وى نرسند، در رختخوابشان ناپديد مى‏شوند، و منظور امير المؤمنين (ع) از عبارت" هم المفقودون عن فرشهم- ايشان از رختخواب مفقود مى‏شوند" همين است، و نيز منظور از آيه" فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً- پس در عمل به خيرات سبقت جوييد، كه هر جا باشيد خدا همگى‏تان را مى‏آورد" همين است و فرمود: منظور از خيرات، ولايت (و محبت اهل بيت (ع) است). هم چنان كه در جايى ديگر فرمود:" وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى‏ أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ- اگر عذاب را از ايشان تاخير اندازيم، تا امت معدودة ..."، منظور از امت معدوده اصحاب قائم (ع) است كه در عرض يك ساعت همه يك جا جمع مى‏شوند.

وقتى قائم (ع) به سر زمين" بيداء" برسد، لشكر سفيان در برابرش صف آرايى مى‏كند، پس خداى عز و جل زمين را دستور مى‏دهد، تا پاهاى ايشان را در خود فرو ببرد، و بگيرد، و در باره همين مورد است، كه خداى عز و جل مى‏فرمايد:" وَ لَوْ تَرى‏ إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ وَ قالُوا آمَنَّا بِهِ" يعنى مى‏گويند: اينك ما به قائم آل محمد (ع) ايمان آورده‏ايم،" وَ أَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ... وَ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ" يعنى بين آنان و عذاب نشدن، حائل ايجاد مى‏شود،" كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ" يعنى آنهايى كه قبل از ايشان مكذبين بودند، و هلاك شدند" مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ" «1».

و الحمد للَّه رب العالمين‏

(1) تفسير قمى، ج 2، ص 205- 204.

/ 593