سیدمحمد کاظم مدرسی، احمد بهشتی، علیرضا سبحانی، اکبر اسدعلیزاده، سید مجتبی آقایی، علی اصغر فیضی پور، جعفر سبحانی، سیدمحمود مدنی، فاطمه علیپور، غلامحسین زینلی، علی زمانی قمشه ای، مسعود پور سید آقایی، مجید حیدری نیک، محمد رضا جباری، سامی بدری، علی اصغر رضوانی، جعفر خوشنویس، مرتضی نائینی، احمد عابدی، محمدجواد فاضل لنکرانی، رحیم کارگر، حبیب الله طاهری؛ ترجمه: عبدالله امینی؛ تقریرکننده: علی لاری؛ مصاحبه شونده: علی کورانی
امروز ، هم بشريت بيش از بسيارى از دوران هاى تاريخ ، دچار ظلم و جور است. از هر پيشرفتى كه امروز بشريت كرده است ، معرفت پيشرفته تر است. ما به زمان ظهور امام زمان - ارواحنا فداه - اين محبوب حقيقى انسان ها نزديك شده ايم; زيرا معرفت ها پيشرفت كرده است. امروز ذهنيت بشر، آماده آن است كه بفهمد، بداند و يقين كند كه انسان والايى خواهد آمد و بشريت را از زير بارهاى ظلم و ستم نجات خواهد داد. همان چيزى كه همه پيغمبران براى آن تلاش كرده اند. همان چيزى كه پيغمبر اسلام در آيه قرآن، وعده آن را به مردم داده است: «و يضع عنهم اصرهم و الاغلال التى كانت عليهم » . دست قدرت الهى، به وسيله يك انسان عرشى، يك انسان خدايى، يك انسان متصل به عالم هاى غيبى، معنوى و عوالمى كه براى انسان هاى كوته نگرى مثل ما قابل درك و تشخيص نيست; مى تواند اين آرزو را براى بشريت برآورده كند. لذا دل ها، شوق ها و عشق ها به سمت آن نقطه، متوجه و روز به روز متوجه تر است. (55)
ياران مهدى (عج)
براى تحقق ظهور امام زمان (عج)، وجود ظلم و جور، شرط كافى نيست و وجود انسان هاى صالح، انگيزه هاى قوى، ايمان هاى راسخ، گام هاى استوار و دل هاى روشن نيز لازم و ضرورى است. (56) امام زمان (عج)، كسانى را لازم دارد كه در مقابل پديده هاى تلخ و دشوار، مردد و متزلزل نشوند و عقب ننشينند تا بتواند با اينها وارد كار عظيمى بشود كه قرار است دنيا را متحول كند. ... ايشان بايد در مقابل همه مشكلات بايستند، يك سيستم قوى لازم است كه افراد آن غير متزلزل باشند. بصيرت نافذ و راسخ داشته باشند كه هيچ مشكلى آنان را مردد نكند و امام عزيز ما اين گونه بود... امام زمان (عج) افرادى را لازم دارد آگاه، بصير، خبير، متوكل به خداى متعال، توجه كننده به جزئيات و آن گاه فداكار، كاردان در اداره جامعه و رزمجو با دشمن. شما هستيد كه بايد خودتان را بسازيد تا ان شاءالله آن عده و نصاب لازم در اختيار اراده خالصى قرار بگيرد. (57) تقوا ، تواضع ، فروتنى و گذشت در برابر ضعفا و مقاومت در برابر زورمندان و ستمگران از صفات سربازان امام عصر (عج) مى باشد. (58)
زمينه هاى ظهور
براى ظهور مهدى موعود - ارواحنافداه - زمينه بايد آماده بشود و آن عبارت از عمل كردن به احكام اسلامى و حاكميت قرآن و اسلام است. (59) ... پس مى شود زمينه ها را فراهم كرد. وقتى يك چنين زمينه هايى - ان شاءالله - گسترش پيدا كند، زمينه ظهور حضرت بقية الله - ارواحنا فداه - نيز پديد مى آيد و مساله مهدويت - آن آرزوى ديرين بشر و مسلمين - تحقق پيدا مى كند. (60) شما مردم عزيز - به خصوص شما جوان ها - هرچه كه در صلاح خود، در معرفت و اخلاق و رفتار و كسب صلاحيت ها در وجود خودتان بيشتر تلاش كنيد، اين آينده را نزديك تر خواهيد كرد، اينها دست خود ما است. اگر ما خودمان را به صلاح نزديك كنيم، آن روز نزديك خواهد شد، همچنان كه شهداى ما با فدا كردن جان خودشان، آن روز را نزديك تر كردند. آن نسلى كه براى انقلاب، آن فداكارى ها را كردند; با فداكارى هاى خودشان آن آينده را نزديك تر كردند. هرچه ما كار خير و اصلاح درونى خود و تلاش براى اصلاح جامعه انجام بدهيم، آن عاقبت را دائما نزديك تر مى كنيم. (61) ما بايد بدانيم كه ظهور ولى عصر - صلوات الله عليه - همان طورى كه با اين انقلاب ما، يك قدم نزديك شد; با همين انقلاب ما، باز هم مى تواند نزديك تر بشود; يعنى، همين مردمى كه انقلاب كردند و خود را يك قدم به امام زمانشان نزديك كردند; مى توانند باز هم يك قدم و يك قدم ديگر و يك قدم ديگر، همين مردم خودشان را به امام زمان (عج) نزديك تر كنند. چطور؟ هرچه شما بتوانيد دايره اين مقدار از اسلامى كه من و شما در ايران داريم (مبالغه نمى كنيم، اسلام كامل البته نيست; اما بخشى از اسلام را اين ملت توانسته در ايران پيدا كند)، همين مقدار از اسلام را هرچه شما بتوانيد در آفاق ديگر عالم ، در كشورهاى ديگر ، در نقاط تاريك و مظلم ديگر، گسترش و اشاعه بدهيد; همان مقدار به ظهور ولى امر و حجت عصر (عج)، كمك كرديد و نزديك شديد. (62) ... نزديك شدن ما به امام زمان (عج) يك نزديك شدن معنوى است; يعنى، شما در هر زمانى تا پنج سال ديگر، تا ده سال ديگر، تا صد سال ديگر كه بتوانيد كيفيت و كميت جامعه اسلامى را افزايش بدهيد، امام زمان - صلوات الله عليه - ظهور خواهد كرد. اگر بتوانيد در درون خود، جامعه تان - همان جامعه انقلابى - تقوا، فضيلت، اخلاق، دين دارى، زهد، نزديكى معنوى به خدا را در خود و ديگران تامين كنيد; پايه و قاعده ظهور ولى عصر - صلوات الله و سلامه عليه - را مستحكم تر كرديد و هرچه بتوانيد از لحاظ كميت و مقدار، تعداد مسلمانان مؤمن و مخلص را افزايش بدهيد، باز به امام زمان و زمان ظهور ولى عصر (عج) نزديك تر شديد. پس ما مى توانيم قدم به قدم جامعه خود و زمان و تاريخ خود را به تاريخ ظهور ولى عصر - صلوات الله و سلامه عليه - نزديك كنيم. نكته دوم اين است كه ما امروز در انقلاب خودمان، حركت ها و روش هايى داريم. اين روش ها بايد به كدام سمت حركت كند؟ اين نكته بسيار شايان توجه است. ما يك محصلى را در نظر مى گيريم كه اين محصل مثلا مى خواهد در دانش رياضى استاد بشود; حالا مقدمات كار او را چگونه بايد فراهم كنيم. بايد جهت تعليماتى كه به او مى دهيم، جهت رياضى باشد. معنا ندارد كه ما يك نفرى را كه مى خواهيم رياضى دان بشود ، بياييم درس فقه - مثلا - به او ياد بدهيم. يا آن كسى كه مى خواهد فقيه بشود، بياييم درس طبيعى - مثلا - به او بدهيم. بايد مقدمات متناسب با نتيجه و غايت باشد . غايت ، جامعه آرمانى مهدوى است. پس ما هم بايد مقدمات را همان جور فراهم بكنيم . ما بايد با ظلم نسازيم و بايد عليه ظلم، حركت قاطع بكنيم. هر گونه ظلمى و از هر كسى. ما ما بايد جهت خودمان را، جهت اقامه حدود اسلامى قرار بدهيم. در جامعه خودمان، هيچ مجالى به گسترش انديشه غير اسلامى و ضد اسلامى ندهيم. نمى گويم با زور; نمى گويم با قهر و غلبه - كه مى دانيم با انديشه و فكر، جز از راه انديشه و فكر نمى شود مبارزه كرد - بلكه مى گويم از راه هاى درست و منطقى و معقول، بايد انديشه اسلامى گسترش پيدا كند. بايد تمام قوانين ما، مقررات مملكتى، ادارات دولتى، نهادهاى اجرايى و همه و همه، از لحاظ ظاهر و از لحاظ محتوا، اسلامى بشود و به اسلامى شدن روز به روز نزديك تر بشود. اين جهتى است كه انتظار ولى عصر (عج) به ما و به حركت ما مى دهد. امام زمان (عج) - در دعاى «ندبه » مى خوانيد كه - در مقابل فسوق، عدوان، طغيان، نفاق مقابله مى كند و نفاق و طغيان و عصيان و شقاق و دو دستگى را ريشه كن مى كند و ازاله مى كند. ما هم بايد در جامعه مان، امروز در آن جهت حركت كنيم و پيش برويم. اين است آن چيزى كه ما را به امام زمان - صلوات الله عليه - از لحاظ معنوى نزديك خواهد كرد و جامعه ما را به جامعه ولى عصر - صلوات الله و سلامه عليه - آن جامعه مهدوى علوى توحيدى، نزديك تر و نزديك تر خواهد كرد. (63) ... وقتى نتوانستند اين عقيده را از مردم بگيرند; سعى مى كنند آن را در ذهن هاى مردم خراب كنند. خراب كردن اين عقيده چگونه است؟ به اين صورت است كه بگويند: خب آقا مى آيد، همه كارها را درست مى كند! اين، خراب كردن عقيده است. اين، تبديل كردن موتور متحركى، به يك چوب لاى چرخ است. تبديل كردن يك داروى مقوى، به يك داروى مخدر و خواب آور است. خود آقا مى آيد، انجام مى دهد; يعنى چه؟ ! امروز تكليف شما چيست؟ شما امروز بايد چه بكنى؟ شما بايد زمينه را آماده كنى، تا آن بزرگوار بتواند بيايد و در آن زمينه آماده، اقدام بكند. از صفر كه نمى شود شروع كرد! جامعه اى مى تواند پذيراى مهدى موعود - ارواحنا فداه - باشد كه در او آمادگى و قابليت باشد; و الا مثل انبيا و اولياى طول تاريخ مى شود . چه علتى داشت كه بسيارى از انبياى بزرگ اولى العزم، آمدند و نتوانستند دنيا را از بدى ها ، پاك و پيراسته كنند؟ چرا؟ چون زمينه ها آماده نبود. چرا اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام در زمان خودش - با آن قدرت الهى، با آن علم متصل به معدن الهى ، با آن نيروى اراده ، با آن زيبايى ها و درخشندگى هايى كه در شخصيت آن بزرگوار وجود داشت، با آن توصيه هاى پيامبر اكرم عليهم السلام درباره او - در همين مدت كوتاه، نتوانست ريشه بدى را بخشكاند؟ خود آن بزرگوار را از سر راه برداشتند: «قتل فى محراب عبادته لشدة عدله » . تاوان عدالت اميرالمؤمنين عليه السلام، جان اميرالمؤمنين بود كه از دست رفت ! چرا ؟ چون زمينه ، زمينه نا مساعد بود. زمينه را نا مساعد كرده بودند. زمينه را زمينه دنياطلبى كرده بودند! آن كسانى كه در مقابل اميرالمؤمنين عليه السلام، صف آرايى كرده بودند - در اواخر حكومت اين بزرگوار، يا در اواسط - كسانى بودند كه زمينه هاى دينى آنها، زمينه هاى مستحكم و ماده غليظ متناسب دينى نبود . عدم آمادگى، اين طور فاجعه به بار مى آورد! آن وقت اگر امام زمان (عج) در يك دنياى بدون آمادگى تشريف بياورند، همان خواهد شد! بايد آمادگى باشد. اين آمادگى چگونه است؟ اين، همانى است كه شما نمونه هايى از آن را در جامعه خودتان مشاهده مى كنيد. امروز در ايران اسلامى، چيزهايى از درخشندگيهاى معنوى وجود دارد كه در هيچ جاى دنيا نيست - تا آن جايى كه ما خبر و گزارش و اطلاع داريم، از قضاياى دنيا بى خبر هم نيستيم - امروز در كجاى دنيا، جوان هايى پيدا مى شوند كه روى شهوات نفس و روى مادى گرى پا بگذارند و سراغ معنويات بروند؟ البته گاهى يك جوان، دو جوان، يا يك آدم استثنايى گوشه اى هست، همه جاى دنيا پيدا مى شود; اما اين كه عده عظيمى از يك نسل، اين طور باشند، كجاى دنيا هست؟ (64)