آموزش عقاید نسخه متنی

زندگي ايشان، تنگ مي شود و از رنج و
گرسنگي، آرزوي مرگ خواهند کرد. و رابعا هدف اصلي آفرينش
انسان، رسيدن به سعادت ابدي است و تا انسانها بوسيله مرگ، از
اين جهان منتقل نشوند به آن هدف نهايي نحواهند رسيد.

4. وجود اين همه رنجها و امراض و بلاياي
طبيعي (مانند سيل وزلزله) و گرفتاريهاي
اجتماعي(مانند جنگها و ستمها) چگونه با عدل الهي، سازگار است؟

پاسخ اينست که اولا حوادث ناگوار طبيعي،
لازمه فعل و انفعالات و تزاحمات عوامل مادي است و چون خيرات آنها بر
شرورشان غلبه دارد مخالف حکمت نيست، و نيز پديدآمدن
فسادهاي اجتماعي، لازمه مختار بودن انسان است که مقضاي حکمت
الهي مي باشد و در عين حال، مصالح زندگي اجتماعي،
بيش از مفاسد آن است واگر مفاسد، غالب بود انساني در زمين
باقي نمي ماند.

ثانيا وجود اين رنجها و گرفتاريها از
يک سوي، موجب تلاش انسان براي کشف اسرار طبيعت و
پديدآمدن دانشها و صنايع مختلف مي شود، و از سوي
ديگر، دست وپنجه نرم کردن با سختيها عامل بزرگي براي رشد
و شکوفايي استعدادها و ترقي و تکامل انسانها مي گردد.
وبالاخره، تحمل هر سختي و رنجي در اين جهان اگر به منظور
صحيحي باشد پاداش بسيار ارزنده اي در جهان ابدي
خواهد داشت و بنحو احسنف جبران خواهد شد.

4.عذاب ابدي براي گناهان محدودي که در
اين جهان، ارتکاب مي شود چگونه با عدل الهي، سازگاراست؟

پاسخ اينست که بين اعمال نيک و بد و
بين پاداش و کيفر اخروي نوعي رابطه عليت وجود دارد
که بوسيله وحي الهي، کشف و به مردم گوشزد شده است. و همچنانکه در
اين جهان، بعضي ازجنايات، موجب آثار شوم طولاني مي
شود و مثلا کور کردن چشم خود يا ديگران در يک لحظه، انجام
مي گيرد اما نتيجه آن، تا پايان عمر ادامه دارد،
همچنين گناهان بزرگ هم داراي آثار اخروي جاويدان است و
اگر کسي وسايل جبران آنها را در همين جهان (مثل توبه) فراهم
نکند آثار سوء آن تا باد، دامنگير وي خواهد شد. و همانگونه که کور
ماندن انسانها تا پايان عمر بوسيله يک جنايات لحظه اي،
منافاتي با عدل الهي ندارد مبتلي شدن به عذاب ابدي هم در
اثر گناهان بزرگ، منافاتي با عدل الهي نخواهد داشت زيرا
نتيجه عملي است که