آموزش عقاید نسخه متنی

از اينجا نکته ناميده شدن به « مذکر» و«
نذير» و ناميده شدن قرآن کريم به «ذکر» و «تذکره» روشن مي
گردد.

امير مومنان عليه السلام در مقام بيان
حکمتهاي بعثت انبياء مي فرمايد:

«لبستا دو هم مبثاق فطرته، و يذکروهم
منسي نعمته، و يحتجوا عليهم بالتبليغ» يعني خداي متعال، پيامبران خود را
پي در پي فرستاد تا وفاداري به پيمان فطرت را از مردم
بخواهند، و نعمتهاي فراموش شده را به يادشان آورند. و با تبليغ
و بيان حقايق، حجت را برايشان تمام کنند.

2. يکي از مهمترين عوامل تربيت و رشد
و تکامل انسان، وجود الگو و نمونه رفتار است که اهميت آن، در مباحث روان
شناسي به ثبوت رسيده است . انبياء الهي بعنوان
انسانهاي کامل و تربيت شده الهي، اين نقش را به
تربيت و تزکيه مردم نيز مي پردازند. و مي
دانيم که در قرآن کريم «تعليم و تزکيه» تواما ذکر شده و
حتي در بعضي از موارد « تزکيه» مقدم بر«تعليم» آمده است.

3. يکي ديگر از برکات وجود انبياء در ميان
   مردم اين است که در صورت فراهم بودن شرايط لازم، رهبري
   اجتماعي و سياسي و قضايي مردم را به عهده
   مي گيرند. و بديهي است که رهبر معصوم،
   يکي از بزرگترين نعمتهاي  الهي براي جامعه مي
   باشد و بوسيله او جلو بسياري از نابسامانيهاي
   اجتماعي گرفته مي شود و جامعه از اختلاف و پراکندگي و
   کجروي نجات مي يابد و بسوي کمال مطلوب رهبري
   مي گردد.

پرسش

1. هدف از آفرينش انسان چيست؟

2. آيا اراده حکيمانه الهي به شقاوت و عذاب انسان هم مثل
   سعادت و رحمت، تعلق گرفته است يا فرقي ميان آنها وجود
   دارد؟


3. اعمال اختيار و انتخاب آگاهانه انسان، نياز به چه
   اموري دارد؟


4. چرا عقل بشر براي تامين همه شناختهاي لازم،
   کفايت نمي کند؟