آموزش عقاید نسخه متنی

دليل محکمي بر عدم صحت اين تفسير
مي باشد. و تفسير صحيح آيات مزبور را بايد از کتب
تفسير، جستوجو کرد و در اينجا بطور اجمال، اشاره مي کنيم
که اين دسته از آيات شريفه، ناظر به نفي تخلف معلول از
علت است نه نفي تعدد علت و جانشين شدن علت غير عادي نسبت
به علت عادي، بلکه شايد بتوان گفت که قدر متيقن از مورد
اين آيات، تاثير اسباب و علل غير عادي است.

3.شبهه سوم آنکه: در قرآن کريم آمده است که مردم
مکررا از پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله درخواست معجزات و
خوارق عادت مي کردند وآن حضرت از اجابت چنين در خواستهايي
خودداري مي کرد(1) و اگر ارائه معجزات، راهي براي اثبات نبوت است چرا پيامبر
اکرم صلي الله عليه وآله از اين راه، استفاده نمي کرد؟

پاسخ اين است که اينگونه آيات، مربوط به
درخواستهايي است که بعد از اتمام حجت و اثبات نبوت آن حضرت از هرسه
راه(قرائن صدق، بشارات پيامبران پيشين، وارائه معجزه) و از سر
لجاج وعناد يا اغراض ديگري غير از کشف حقيقت انجام
مي گرفت(2) و کمت الهي، اقتضاء اجابت
چنين درخواستهايي را نداشت.

توضيح آنکه: هدف از ارائه معجزات –که مانند
امري استثنايي در نظام حاکم بر اين جهان است و گاهي
بعنوان اجابت درخواست مردم(مانند ناقه حضرت صالح عليه السلام) انجام
مي گرفت- شناساندن پيامبران خدا و اتمام حجت بر مردم بود نه الزام بر
پذيرفتن دعوت انبياء عليهم السلام و تسليم و انقياد
جبري در برابر ايشان، و نه فراهم کردن وسيله اي
براي سرگرمي و برهم زدن نظام اسباب و مسببات عادي. و چنان
هدفي اقتضاء پاسخ مثبت به هر درخواستي را ندارد بلکه اجابت بعضي
از انها خلاف حکمت و نقض غرض مي باشد مانند درخواستهايي که
مربوط به کارهايي بود که راه گزينش را مسدود مي ساخت و
مردم را براي پذيرفتن دعوت انبياء عليهم السلام تحت فشار



1. ر.ک: سوره انعام- ايه 37،109، سوره
يونس-آيه 20،سوره رعد-آيه 7، سوره انبياء-آيه
5.2. ر. ک: سوره انعام- آيه 35،124،سوره طه-آيه 133،
سوره صافات- آيه 14، سوره قمر- آيه 2، سوره شعراء، آيه 3،197،
سوره اسراء- آيه 59، سوره روم-آيه 58.