آموزش عقاید نسخه متنی

پاداش و کيفر آنها نخواهد بود بلکه صورتهاي
ملکوتي آنهاست که در شکل نعمتها يا عذابهاي گوناگون، ظاهر
مي شود و شخص به وسيله آنها متنعم يا معذب خواهد شد. چنانکه از
همين آيه اخير استفاده مي شود که صورت باطني خوردن
مال يتيم خوردن آتش است و هنگامي که در جهان ديگر
حقايق ظاهر مي شود خواهد ديد که باطن فلان غذاي حرام آتش
بوده و سوزش درونش را خواهد يافت و به او گفته خواهد شد: آيا
اين آتش جزء همان مال حرامي است که خورده اي؟!

پرسش

1- فرض اينکه تجسم اعمال، عبارت است از تبديل
انرژي هاي مصرف شده در کارها به مواد، چه اشکالي دارد؟

2- چگونه مي توان رابطه حقيقي بين
اعمال انسان و نتايج اخروي آنها را بصورت معقولي تصور کرد؟

3- چه آياتي دلالت بر تجسم اعمال دارد؟ وجه استعمال
تعبيراتي مانند اجر و جزاء چيست؟

4- آيا تجسم اعمال را مي توان به حضور اعمال با
همان صورتهاي دنيوي، تفسير کرد؟چرا؟