آيه: 140 قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُواْ أَوْلاَدَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُواْ مَا رَزَقَهُمُ اللّهُ افْتِرَاء عَلَى اللّهِ قَدْ ضَلُّواْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ
ترجمه:
به يقين زيان كردند كساني كه فرزندان خود را سفيهانه و از روي جهل كشتند، و آنچه را خداوند روزي آنان ساخته بود با افترا بر خدا حرام كردند، آنان گمراه شدند و هدايت يافته نبودند.نكته ها:
ابن عباس از بزرگان صدر اسلام مي گويد: هر كه مي خواهد ميزان جهالت اقوام دوران جاهلي را بداند، همين آيات سوره ي انعام كه بيانگر خرافات و اعتقادات بي اساس مشركان است ، را بخواند. (489) .جاهلان عرب ، به گمان تقرّب به بت ها، يا به جهت حفظ آبرو، دختران خود را گاهي قرباني بت ها يا زنده به گور مي كردند.پيام ها:
1- جهالت و سفاهت ، عامل خسارت است . (خسارت هايي چون : از دست دادن فرزند، از دست دادن عاطفه ، فقدان نعمت هاي حلال ، كسب دوزخ و كيفر الهي ). (قد خسر)2- خسارت واقعي ، فدا شدن انسان در راه باطل است . (چه قرباني بت شدن ، چه فداي خيال و غيرت نابجا) (قد خسر)3- تحريم نابجاي حلال ها، افترا بر خداوند است . (وحرّموا ما رزقهم الله افتراء )4- انجام هر كاري و تحريم هر چيزي ، يا دليل شرعي مي خواهد يا عقلي . (بغير علم افتراء علي الله ) 5- با خرافات ، با شديدترين وجه مقابله وبرخورد كنيم . (قد خسر، سفها بغير علم ، افتراء ، ضلّوا، ما كانوا مهتدين )489-تفسير نمونه