آيه: 16 مَّن يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ
ترجمه:
در آن روز، از هر كس عذاب الهي برداشته شود، قطعا مشمول رحمت الهي شده و اين است رستگاري آشكار.نكته ها:
رسول خدا (ص ) فرمود: سوگند به خدايي كه جانم در دست اوست ، هيچ كس در قيامت با عمل خود به بهشت نمي رود. پرسيدند: حتّي شما يا رسول اللّه ? فرمود: حتّي من ، مگر آنكه فضل و رحمت خدا مرا دريابد. سپس دستان مبارك خود را روي سر نهاد واين آيه را تلاوت كرد. (267) البتّه بديهي است كه رحمت الهي تنها به اعمال صالح و افراد نيكوكار تعلّق مي گيرد.پيام ها:
1- خطر، متوجّه همه است و نجات از عذاب الهي ، لطف ويژه مي طلبد. (من يصرف ... فقد رحمه )2- تسليم خدا شدن ، زمينه ي دريافت رحمت الهي است . (انّي امرت ان اكون اوّل من اسلم من يصرف عنه ... فقد رحمه )3- تنها رحم الهي قهر او را برمي گرداند، قبول اعمال ما و شفاعت اولياي خدا هم پرتوي از رحمت اوست . (من يصرف ... فقد رحمه )267-تفاسير مجمع البيان و نورالثقلين