به راستي همان گونه كه نخستين بار شما را آفريديم ، اكنون نيز (به هنگام مرگ يا قيامت ) تك و تنها نزد ما آمديد و همه ي اموالي را كه به شما داديم پشت سر گذاشتيد و آن شفيعان را كه در (تعيين سرنوشت ) خودتان شريكان خدا مي پنداشتيد، همراه شما نمي بينيم . به راستي (پيوندهاي ) ميان شما گسسته و آنچه (از شريكان و شفيعان كه به نفع خود) مي پنداشتيد از (دست ) شما رفت .
نكته ها:
اين خطاب ، در لحظه ي مرگ يا هنگام قيامت ، با مشركان صورت مي گيرد.((خولنا)) از ((خول ))، به معناي چيزي است كه نياز به سرپرست دارد و معمولا به اموال گفته مي شود. (خوّلناكم ) به معناي تمليك و اعطاست .
پيام ها:
1- در قيامت ، انسان ، تنهاست . (جئتمونا فرادي )2- معاد، جسماني است . (كما خلقناكم أوّل مرّه)3- مشركان به چهار چيز تكيه داشتند: قوم و قبيله ، مال و دارايي ، بزرگان و اربابان و بت ها و معبودان . اين آيه ، بي ثمري هر چهار تكيه گاه را در قيامت مطرح مي كند: (فرادي ) بدون قوم و قبيله . (تركتم ما خوّلناكم ) بدون مال و ثروت و دارايي . (ما نري معكم شفعأ) بدون يار و ياور. (ضل ّ عنكم ) محو تمام قدرت هاي خيالي .4- گمان هاي بي پايه ، اساس بسياري از گمراهي هاست .(شفعأكم الّذين زعمتم )5- در قيامت ، حقايق ظاهر و سراب ها، محو مي شوند. (ضل ّ عنكم ما كنتم تزعمون )