آيه: 8 وَقَالُواْ لَوْلا أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الأمْرُ ثُمَّ لاَ يُنظَرُونَ
ترجمه:
و (كافران بهانه جو) گفتند: (اگر محمّد، رسول است ) چرا فرشته اي بر او نازل نشده (تا او را در دعوت كمك كند)، در حالي كه اگر فرشته اي نازل مي كرديم (باز هم لجاجت خواهند كرد و) كار آنان پايان مي يافت وهيچ مهلتي به آنان داده نمي شد.نكته ها:
نزول فرشته ي مورد تقاضاي كفّار، اگر به صورت انسان باشد كه مانند همان پيامبر خواهد بود و اگر به صورت واقعي اش جلوه كند، طاقت ديدن آن را ندارند و با مشاهده ي آن ، جان خواهند داد. (245) .روحيّه ي شيطاني تكبّر، اجازه نمي دهد انسان از بشري همانند خود پيروي كند. گاهي مي گويد: چرا انبيا مثل ما غذا مي خورند و در بازارها راه مي روند و همچون ما لباس مي پوشند? (و قالوا ما لهذا الرّسول يأكل الطعام و يمشي في الاسواق ) (246) گاهي به يكديگر مي گفتند: اگر از پيامبري مثل خودتان اطاعت كنيد، زيان كرده ايد. (ولئن أطعتم بشرا مثلكم انّكم اذا لخاسرون ) (247) .پيام ها:
1- كفّار بهانه گير، انسان را شايسته مقام رسالت نمي دانستند و تقاضاي ديدن فرشته را داشتند. (لولا انزل عليه ملك )2- سنّت الهي چنين است كه اگر معجزه اي به درخواست مردم انجام شود و انكار كنند، هلاكت قطعي سراغشان خواهد آمد. (248) (لقضي الامر) (شيوه دعوت هاي الهي ، براساس آزادي ، تفكّر، انتخاب ومهلت داشتن است . تقاضاي راه ديگري مانند نزول فرشته يا غذاي آسماني ، فرصت و مهلت را مي گيرد ودر اين صورت تنها راه ، پذيرش دعوت است وگرنه هلاكت .)245-تفاسير كبير فخررازي و نورالثقلين
246-فرقان ، 7
247-مؤمنون ، 34
248-تفسير مراغي