آيه: 22 وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَيْنَ شُرَكَآؤُكُمُ الَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ
ترجمه:
و روزي كه آنان را يكسره محشور مي كنيم ، سپس به كساني كه شرك ورزيدند گوييم : كجايند شريكان شما كه بر ايشان گمان (خدايي ) داشتيد?.نكته ها:
بازخواست ذلّت بار مشركين در قيامت ، نشانه ي محروميّت آنان از رستگاري است ، همان محروميّتي كه در آيه ي قبل به آن اشاره شده است .گرچه آيه ، به شرك نظر دارد، ولي آنان هم كه رهبري غير اولياي خدا را بپذيرند و با اولياي معصوم الهي به مخالفت و جنگ برخيزند، به نوعي مشركند. در زيارت جامعه ي كبيره مي خوانيم : ((و من حاربكم مشرك )) (276) و در حديث آمده است : ((الرّاد علينا كالرّاد علي اللّه و هو علي حدّ الشرك باللّه )) (277) كسي كه كلام و راه ما را رد كند، همچون كسي است كه كلام خدا را نپذيرد و چنين شخصي به منزله ي مشرك است .پيام ها:
1- دادگاه قيامت ، علني است . (نحشرهم جميعا ثم نقول )2- قبل از هر عقيده و عشق و پرستشي ، آماده ي پاسخگويي در روز قيامت باشيم . (و يوم نحشرهم ... أين شركاؤكم )3- قيامت روز ظهور حق ّ بودن توحيد، حتّي براي مشركان است . (أين شركاؤكم )4- شرك ، خيالي بيش نيست . (تزعمون )276-مفاتيح الجنان
277-كافي ، ج 1، ص 67