آيه: 79 إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
ترجمه:
من از سر اخلاص روي خودرا به سوي كسي گرداندم كه آسمان ها و زمين را پديد آورد و من از مشركان نيستم .نكته ها:
عبور از افول و ناپايداري و رسيدن به ثبات ، جلوه اي از ديد ملكوتي است كه خداوند به حضرت ابراهيم داده است .((حنيف )) از ((حنف ))، به معناي خالص وبي انحراف ، وگرايش به راه حق ّ ومستقيم است .((فطر)) كه به معناي آفريدن است ، در اصل ، مفهوم شكافتن را دارد. شايد اشاره به علم روز داشته باشد كه مي گويد: جهان در آغاز، توده ي واحدي بوده ، سپس از هم شكافته و كرات آسماني يكي پس از ديگري پديد آمده است . (405) .پيام ها:
1- همين كه راه حق ّ براي ما روشن شد، با قاطعيّت اعلام كنيم و از تنهايي نهراسيم . (انّي وجّهت )2- كسي كه از پرستش بت هايي جزيي ، مادّي ، محدود و فاني بگذرد، به معبودي كلّي ، معنوي ، بي نهايت و ابدي مي رسد. (للّذي فطر السموات والارض )3- در جلوه ها غرق نشويد كه دير يا زود، رنگ مي بازند، به خدا توجّه كنيد كه جلوه آفرين است . (فطر السموات والارض )4- انسان مي تواند به جايي برسد كه عقائد باطل نسل ها و عصرها را درهم بشكند. (و ما أنا من المشركين ) 5- توحيد ناب ، همراه با برائت از شرك است . (و ما أنا من المشركين )405-تفسير نمونه