معناى جمله" تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً ..." در وصف روز قيامت
" يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً وَ تَسِيرُ الْجِبالُ سَيْراً" كلمه" يوم" ظرف است براى جمله" إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ لَواقِعٌ"، مىفرمايد عذاب مذكور در چنين روزى و در چنين ظرفى محقق مىشود.و كلمه" مور"- به طورى كه در مجمع البيان «3» آمده- به معناى تردد و آمد و رفت چيزى چون دود است، هم چنان كه دود در فضا مىپيچد و آمد و شد مىكند تا از بين برود.راغب هم قريب به اين معنى را بيان كرده و گفته:" به معناى جريان سريع است" «4».به هر حال در اين آيه شريفه، اشارهاى است به درهم پيچيده شدن عالم آسمانها كه در آيه شريفه" إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ" «5» و آيه شريفه" يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ" «1» و آيه" وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ" «2» نيز آمده.
(1) به درستى كه قيامت آمدنى است، هيچ شكى در آن نيست، و به درستى خدا همه آنهايى را كه در قبورند مبعوث خواهد كرد. سوره حج، آيه 7.(2) روزى كه خداى تعالى پيغمبر و همراهانش و پيروانش راى خوار نمىسازد. سوره تحريم، آيه 8.(3) مجمع البيان، ج 9، ص 163.(4) مفردات راغب، ماده" مور".(5) هنگامى كه آسمان شكافته و ستارگان غبارى پراكنده مىشوند. سوره انفطار، آيه 1 و 2.