ترجمه تفسیر المیزان جلد 19

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 19

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و اگر منظور اين باشد بايد گفت:

استثناء در آيه منقطع و نظير استثناى" همه پسرانم آمدند مگر پسر همسايه" است.

بعضى «2» گفته‏اند:

" لمم" عبارت از اين است كه كسى تصميم بر گناه بگيرد ولى انجام ندهد. كه در اين صورت نيز استثناء منقطع خواهد بود.

بعضى «3» گفته‏اند:

لمم، گناهى است كه گهگاه ارتكاب شود، و مرتكب آن عادت بر آن نكرده باشد. كه در اين صورت لمم هم شامل گناهان كبيره مى‏شود و هم صغيره، و مضمون آيه با مضمون آيه شريفه" وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ" «4» كه در وصف متقين و محسنين است منطبق مى‏شود، و مضمون همان را مى‏گويد، چون اين آيه مى‏فرمايد:

" متقين و نيكوكاران كسانى هستند كه اگر عمل زشتى مى‏كنند، و يا به خود ستمى روا مى‏دارند، بسيار به ياد خدا مى‏افتند، و براى گناهان خود طلب مغفرت مى‏كنند، چون مى‏دانند غير از خدا كسى نيست كه گناهان را بيامرزد، و كسانى هستند كه هرگز بر آنچه كرده‏اند عالما عامدا اصرار نورزيده‏اند".

و در روايات اهل بيت (ع) به معناى سوم تفسير شده، مثلا در اصول كافى از ابن عمار از امام صادق (ع) روايت آمده كه فرمود:

لمم اين است كه كسى بر گناهى تصميم بگيرد و بعد استغفار كند «5».

و نيز به سند خود از محمد بن مسلم از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود:

لمم اين است كه انسان گاهى گناهى را مرتكب شود، و ديگر تا مدتى پيرامون آن نگردد، و باز بار ديگر مرتكبش شود «6».

و باز به سند خود از ابن عمار از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود:

لمام آن بنده‏اى است كه پشت سر هم گناه مى‏كند، اما طبعش خواهان آن نيست «7».

(در هيچ يك از اين سه روايت كلمه لمم به گناه صغيره معنا نشده).

(1 و 2) روح المعانى، ج 27، ص 61.

(3) مجمع البيان، ج 9، ص 179.

(4) سوره آل عمران، آيه 135.

(5) اصول كافى، ج 2، ص 442، ح 3.

(6) اصول كافى، ج 2، ص 441، ح 1.

(7) اصول كافى، ج 2، ص 442، ح 5.

/ 676