كيفر لواط در اسلام - همراه با پیامبران در قرآن نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

همراه با پیامبران در قرآن - نسخه متنی

عفیف عبدالفتاح طباره؛ ترجمه: عباس جلالی، حسین خاکساران

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

كيفر لواط در اسلام

اسلام براى كسى كه مرتكب لواط شود، كيفر سختى را مقرر كرده است. برخى از علما معتقدند كه فرد لواط
كننده، سنگسار مى‏شود، خواه همسر داشته يا نداشته باشد.

بر اين قضيه، شافعى و احمد بن حنبل و گروه
زيادى از پيشوايان مذهبى تصريح كرده‏اند، و به روايتى كه احمد بن حنبل و صاحبان سنن از ابن عباس از
رسول خدا(ص) نقل كرده است استناد نموده‏اند كه حضرت فرمود:

«من وجدتموه يعمل عمل قوم لوط فاقتلوا
الفاعل و المفعول به».

و ابوحنيفه معتقد است شخص لواط كننده بايد از قله بلند كوه پرت شود، و در پى آن
او را سنگباران كنند، همان گونه كه در مورد قوم لوط اين كار صورت گرفت.

زيرا خداى متعال فرمود:

«وَماهِىَ مِنَ الظّالِمِينَ بِبَعِيدٍ».

دفاع از ميهمان

در سرگذشت حضرت لوط(ع) در مورد احترام ميهمان و حمايت او به هر وسيله ممكن، درسى آموزنده وجود دارد.

ميهمان برادر ما به شمار مى‏آيد كه به طور موقّت به ما پناه آورده تا آرامشى يافته و از خستگى سفر به
در آيد.

ميهمان‏نوازى و حفظ حرمت ميهمان و فداكارى در راه او به گرانبهاترين وسيله ممكن، فضيلتى است كه در
شخصيت لوط پيامبر(ع) پديدار است. زمانى كه آن حضرت ميهمانان خود را ديد - فرشتگانى كه در چهره جوانان
بودند - احساس كرد به خاطر آنها بادشوارى‏هاى فراوانى دست به گريبان خواهد شد.

وى مى‏توانست درهاى
خانه خود را به‏روى آنها ببندد و از مشكلاتى كه ممكن بود برايش به وجود آيد، دورى گزيند، و ما
مى‏بينيم باوجود همه اينها از ميهمانانش استقبال مى‏كند، ولى درونش مضطرب و آشفته و در انتظار
گرفتارى‏هاى فراوانى بود و با خود مى‏گفت:

«هذا يَوْمٌ عَصِيبٌ؛ امروز، روز دشوارى خواهدبود».

قوم او به سرعت به منزل وى آمده و خواستار انجام عمل زشت، با ميهمانان وى بودند. او براى دفاع از
ميهمانان به‏پا خاست و با فداكارى و از خودگذشتگى اعلان كرد كه دخترانش را به جاى انجام عمل ناروا
با ميهمانانش به ازدواج آنها در مى‏آورد، ولى وقتى ديد كه آنها بر تصميم زشتشان پافشارى مى‏كنند،
در انديشه دفاع از آنان فرو رفت و نيروى خود و ميهمانانش را در برابر قدرت دشمنان مورد ارزيابى قرار
دارد و احساس كرد كه در برابر آنهإ؛ه‏ه ناتوان است، و آرزو مى‏كرد كه اگر از نيروى بيشترى برخوردار
مى‏بود، به وسيله آن از ميهمانان خود دفاع مى‏كرد:

«لَو أنّ لى بِكُم قُوَّةٌ أوْ آوى‏ إلى‏ رُكْنٍ
شَديدٍ».

در اين سرگذشت، در خصوص احترام ميهمان و حمايت از او براى ما درسى آموزنده وجود دارد و در اين خصوص
ياد آور مى‏شويم كه رسول خدا(ص) در مورد احترام به ميهمان سفارش زيادى فرموده است:

«مَن كانَ يُؤمِنُ
بِاللَّهِ و الْيَومِ الآخرِ فَلْيُكْرِم ضَيفَهُ».


1- حجر (15) آيه 74.

/ 300