شكايتى كه سبب حبّ على شد
ابن ابى الحديد از بريده نقل مى كند: رسول خدا صلى الله عليه و آله، حضرت على عليه السلام را در سريه اى [ سريه: عبارت از گروهى است كه بدون پيامبر صلى الله عليه و آله به جانب دشمن مى رفتند. ] و خالد بن وليد را در سريه ديگرى قرار داد و هر دو سريه را به جانب يمن اعزام نمود و به هر دو سريه فرمود: اگر شما دو گروه با هم جمع شديد، فرمانده كل هر دو گروه على بن ابى طالب است، اما اگر از هم جدا بوديد، فرماندهى يكى از آن گروه با على عليه السلام و ديگرى با خالد است؛ اما چون در يمن همه در قالب يك سپاه در آمدند، فرماندهى سپاه را على عليه السلام به عهده گرفت و پس از پيروزى بر اهل يمن و به دست آوردن غنايم جنگى از اموال و اسيران، در اين ميان حضرت على عليه السلام از غنايم جنگى جاريه اى را براى خود برداشت. خالد بن وليد چون از اين كار ناراحت گرديد به چهار نفر از جمله بريده اسلمى كه همراه آن سپاه بود، گفت: شما به نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله برويد و اين موضوع را به عرض او برسانيد و بگوييد: على عليه السلام چنين كرد.پس از بازگشت سپاه از يمن، بريده و همراهان زودتر از همه خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدند، يكى از آنها عرض كرد: على عليه السلام چنين و چنان كرد و از غنايم، جاريه اى براى خود برداشته است! حضرت چون واقف به شأن على بود و مى دانست هرگز على مرتكب خلاف نمى شود، لذا از آن شخص معترض روى برتافت، و ديگرى پيش آمد باز همين موضوع را تكرار كرد و حضرت از او نيز روى برتافت، در آخر بريده جلو آمد و گفت: على عليه السلام چنين و چنان كرد و از غنايم يمن، جاريه اى براى خود برداشت. حضرت در اين نوبت به غضب رفت به طورى كه رنگ صورتش سرخ گرديد و فرمود:
دعوا لي علياً - يكرّرها - إنّ علياً مني و أنا مِن على، و إنّ حظّه فى الخمس أكثر مما أخذ، و هو ولىُّ كلِّ مؤمنٍ من بعدى؛
على را بياوريد "چندين بار تكرار كرد" بعد فرمود: همانا على از من است و من از على و همانا سهم او از خمس غنايم، بيش از آن است كه او برداشته، و او پيشوا و ولىّ هر مؤمنى بعد از من است. [ بحارالانوار، ج 40، ص 83. ]
بشر بن حسّان ذهلى
بشر فرزند حسّان بن خوط از قبيله ذهل، از ياران على عليه السلام است كه در جنگ جمل مجاهدت بسيار كرد و با پنج برادر ديگرش در ركاب امير مؤمنان عليه السلام كشته شد، و در همين جنگ پرچم گروه بكر بن وائل از اهل كوفه در دست برادرش حارث بن حسّان بود.بشر در هنگام نبرد در جنگ جمل اين رجز را مى خواند:
أنا بنُ حسّان بنِ خوطٍ و أبى
رسولُ بَكر كلِّها الى النبى
رسولُ بَكر كلِّها الى النبى
رسولُ بَكر كلِّها الى النبى