ابو ساسان پس از شهادت اميرمؤمنان
وى پس از شهادت اميرالمؤمنين عليه السلام از امامت و پيشوايى سبط اكبر، امام حسن مجتبى عليه السلام حمايت كرد و او را چون حضرت امير عليه السلام حمايت نمود و از رفتار ناپسند و كج روى هاى معاويه شديداً انتقاد مى نمود. [ شرح بن ابى الحديد، ج 16، ص 17. ]حضين بن منذر به سال 97 يا 100 هجرى با دلى پر از ايمان به اميرالمؤمنين عليه السلام و خاندان اهل بيت عليهم السلام درگذشت. [ ر. ك: تهذيب التهذيب، ج 2، ص 360 ؛ قاموس الرجال، ج 3، ص 569. ]
ابو سعيد خدرى "سعد بن مالك"
سعد، فرزند مالك بن سنان بن ثعلبه انصارى و كنيه اش ابوسعيد بود و همگان او را به كنيه مى شناسند.ابو سعيد از بزرگان قبيله خزرج و از اصحاب رسول خداست. وى از فقهاى عصر خويش است و در برخى نقل ها آمده كه: او از فقها و اهل فتوا و از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده است. هم چنين او اخبار و احاديث بى شمارى از حضرت على عليه السلام و ساير خلفا و زيد بن ثابت و ديگران روايت كرده كه در كتاب هاى حديث و تاريخ ثبت و به يادگار مانده است. [ ر. ك: اسد الغابه، ج 5، ص 211 ؛ الاصابه، ج 3، ص 78 ؛ تاريخ بغداد، ج 1، ص 180 ؛ تهذيب التهذيب، ج 3، ص 290 ؛ سير اعلام النبلاء، ج 4، ص 320. ] ابن حجر و ابن سعد نقل مى كنند كه: در ميان جوانان اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله هيچ كس فقيه تر از ابو سعيد خدرى نبوده است. [ الاصابه، ج 3، ص 78 ؛ طبقات الكبرى، ج 2، ص 374. ] او هم چنين از ياران و اصحاب امير المؤمنين عليه السلام به شمار مى آيد. [ رجال طوسى، ص 43، ش 2. ]
پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله به وى اجازه نداد تا در نبردهاى اوليه اسلام بر ضد مشركين شركت كند، چرا كه آن حضرت صلى الله عليه و آله او را براى پيكار، بسيار جوان مى ديد و از همين رو از فضيلت جهاد در راه خدا محروم ماند. امّا پس از بلوغ در دوازده غزوه حضور يافت و بر ضد كفار و مشركين وارد جنگ شد ؛ و در زمان خلافت و امامت اميرالمؤمنين عليه السلام در جنگ نهروان، در كنار آن حضرت حضور داشت.