خزيمه بن ثابت "ذوالشهادتين"
خزيمه فرزند ثابت بن فاكّة بن ثعلبه از خاندان بنى خطمه از قبيله اوس انصارى است و لقبش ذو الشهادتين است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله اين لقب را به او داده و شهادت او را به جاى دو شاهد قبول كرد. [ براى تفصيل بيشتر ر. ك: بحارالانوار، ج 22، ص 141؛ اسد الغابه، ج 2، ص 114؛ الاصابه، ج 2، ص 278. ] او از اصحاب جليل القدر پيامبر اسلام و از گروه انصار و كنيه اش ابو عماره است. او در جنگ هاى بدر، احد و ساير غزوه ها در ركاب پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله شركت جست و در روز فتح مكه پرچم دار بنى خطمه بود. او هم در جاهليّت و هم در اسلام از اشراف و بزرگان طايفه اوس، و از مشاهير تهور، غيرت و شهامت در ميان اين قبيله قدرت مند محسوب مى شد. [ ر. ك: اسد الغابه، ج 2، ص 114؛ الاصابه، ج 2، ص 278؛ شرح ابن ابى الحديد، ج 10، ص 108؛ طبقات الكبرى، ج 4، ص 378؛ سير اعلام النبلاء، ج 4، ص 112؛ معرفة الصحابه، ج 2، ص 174. ]خزيمه در ميان اصحاب رسول خداصلى الله عليه و آله از معدود كسانى است، كه راه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را پس از رحلتش پوييد و از سيره و سنت، و راه و رسم نبوى عدول نكرد، و هرگز دچار تغيير و تبدل و لغزش و انحراف فكرى نگرديد و بر ايمان و اعتقاد راسخ نسبت به ولايت امير مؤمنان عليه السلام باقى ماند، لذا در جنگ جمل و صفين شركت كرد و پس از شهادت عمار ياسر دست به شمشير برد و جنگ دلاورانه اى كرد تا به دست لشكريان معاويه در سال 37 هجرى به شهادت رسيد. [ ر. ك: رجال كشى، ص 52؛ شرح ابن ابى الحديد، ج 10، ص 109؛ تهذيب التهذيب، ج 2، ص 557؛ سير اعلام النبلاء، ج 4، ص 112؛ مستدرك حاكم، ج 3، ص 448؛ معرفة الصحابه، ج 2، ص 175 و 176. ]